Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2015

Ο πόλεμος άρχισε

Ο πόλεμος άρχισε



Αιφνιδιάζοντας όλον τον δυτικό κόσμο με την αποφασιστικότητά του, όπως έγινε με την προσάρτηση της Κριμαίας, ο Πούτιν διέταξε την έναρξη αεροπορικών επιθέσεων στην Συρία, κατά μια εκδοχή κατά των τζιχαντιστών, κατά μια άλλη εκδοχή, κατά των ανταρτών της αντιπολίτευσης. Όλα αυτά, την στιγμή που βρίσκεται σε εξέλιξη η γενική συνέλευση του ΟΗΕ….

Όποιος και αν είναι ο στόχος, η Ρωσία στηρίζει έμπρακτα τον Ασαντ, την στιγμή που όλος ο δυτικός κόσμος ετοιμάζονταν για την τελική επίθεση με στόχο την πτώση του. Η Τουρκία που μόλις λίγες ώρες πριν από τις ρωσικές επιθέσεις ζητούσε την κεφαλή επί πίνακι του Ασαντ, δεν τόλμησε να κατηγορήσει τη Μόσχα.

Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έκαναν αμήχανες δηλώσεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι η Μόσχα ενεπλάκη στον πόλεμο κόντρα σε όλη τη Δύση για να υπερασπιστεί τα γεωπολιτικά της συμφέροντα, καθώς έχει μεγάλη βάση στην Συρία. Είναι προφανές ότι η  πτώση του Άσαντ και η αντικατάστασή του με φιλοδυτικό πρόεδρο θα σημάνει την απομάκρυνση των Ρώσων από την Συρία, κάτι που ο Πούτιν δεν το θέλει.
Τότε αναμένεται πόλεμος όλων με όλους, Ήδη στο πλευρό του Ασαντ και κατά των τζιχαντιστών είναι το Ιράν. Κατά είναι η Δύση και η Τουρκία. Στόχος του Πούτιν να υπάρξει λύση που να μην ανατρέπει τα δεδομένα στην Συρία. Οι ΗΠΑ έχασαν μια μάχη ήδη, τώρα απομένει να δούμε αν θα χάσουν και τον πόλεμο.
Πίσω από τις οργισμένες καταδικαστικές δηλώσεις της Δύσης κρύβεται το απόλυτο χάος για το πώς πρέπει να αντιδράσουν στα νέα δεδομένα, καθώς για μια ακόμη φορά το Κρεμλίνο τους έπιασε (όπως και με τη Κριμαία) στον ύπνο δημιουργώντας τετελεσμένα.
 Στην πραγματικότητα, άλλωστε, πολλές χώρες, κυρίως στους κόλπους της Ευρώπης αντιλαμβάνονται πιο ρεαλιστικά την κατάσταση και δη, το στρατηγικό ρόλο της Ρωσίας, όπως φάνηκε ήδη από κάποιες τοποθετήσεις. Οι Γάλλοι που έχουν αρχίσει επίσης επιλεκτικούς βομβαρδισμούς κατά του ISIS δεν βλέπουν αρνητικά την ανάληψη δράσης κατά των τρομοκρατών, ενώ ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντζι σε συνέντευξη του μίλησε ευθέως για το ζωτικό ρόλο της Ρωσίας στην επίλυση του συριακού.
 Άλλωστε, στη παρούσα φάση, και με το μεταναστευτικό να έχει εξελιχτεί στο πιο πιεστικό ζήτημα για την Ευρώπη, οι ηγέτες της θα ήθελαν με κάθε τρόπο λύση για την ειρήνευση της περιοχής και άρα την ανακοπή της μαζικής εξόδου των Σύρων προς τα ευρωπαϊκά εδάφη. Αντιθέτως, οι Αμερικανοί δεν πιέζονται τόσο, και κυρίως δεν επιθυμούν μια ουσιαστική ή και συμβολική νίκη του Κρεμλίνου. Όμως, ένα ενδεχόμενο ρήγμα στην συμμαχία Ευρώπης-ΗΠΑ σε κάθε περίπτωση θα διευκολύνει τα ρωσικά σχέδια. Γεγονός βεβαίως που επιβεβαιώνει το πόσο πανούργα κινήθηκε το Κρεμλίνο και πόσο έξυπνα επέλεξε το timingτων βομβαρδισμών.
 Όλα αυτά σημαίνουν  ότι θα αναζητηθεί ένα νέο σημείο συμβιβασμού, ενδεχομένως και εκτός της Συρίας, το οποίο θα επιλύει ένα πιο συνολικό ζήτημα καθορισμού σφαιρών επιρροής και αυτό το σημείο είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα είναι η Ουκρανία, αναγκάζοντας ΗΠΑ και Ευρώπη να επανεξετάσουν παράλληλα το ζήτημα των κυρώσεων προς τη Ρωσία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου