Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

Χτεσινές δυνατότητες, σημερινά αδιέξοδα, αυριανές……

Χτεσινές δυνατότητες, σημερινά αδιέξοδα, αυριανές……



Ραγδαία είναι η επιδείνωση της οικονομικής μας κατάστασης και «χτεσινές» δυνατότητες έχουν μετατραπεί σήμερα σε αδιέξοδα και το αύριο….(υπάρχει ?).

«Χτεσινές» δυνατότητες

Το 2010 ο Ισολογισμός της Ελλάδας ήταν σχετικά ισοσκελισμένος, αφού απέναντι σε δημόσιο χρέος της τάξης των 300 δις € ευρίσκονταν κρατικά περιουσιακά στοιχεία αξίας επίσης 300 δις €, σύμφωνα τότε με το ΔΝΤ (χωρίς τα ενεργειακά μας αποθέματα).
Η Ελλάδα χρωστούσε σε ιδιώτες επενδυτές, ενώ είχε έναν σημαντικό διαπραγματευτικό μοχλό πίεσης στα χέρια της, έτσι ώστε να μπορέσει να διαγράψει μέρος του χρέους: τη δυνατότητα μετατροπής των ξένων δανείων της σε δραχμές, οπότε την πληθωριστική μείωση τους εις βάρος των πιστωτών, αφού το 90% ήταν σε Εθνικό Δίκαιο.
Την ίδια εποχή, ο ιδιωτικός της τομέας ήταν ο λιγότερο χρεωμένος στην Ευρώπη, με ελάχιστα μη εξυπηρετούμενα χρέη – καθώς επίσης με περιουσιακά στοιχεία, μόνο η μεσαία τάξη, περί το 1,1 τρις €. Άρα ο Ισολογισμός των ιδιωτών ήταν αρκετά πλεονασματικός, ενώ δεν υπήρχαν τα υπόλοιπα προβλήματα(χαμηλοί μισθοί, ανεργία, χρεοκοπίες κοκ.).
Τέλος, οι τράπεζες της ήταν από τις υγιέστερες της Ευρωζώνης, μη εκτεθειμένες στα ενυπόθηκα δάνεια χαμηλής εξασφάλισης – με επαρκή κεφάλαια, με μηδαμινές επισφάλειες, καθώς επίσης με αρκετά υψηλές καταθέσεις

Σημερινά  αδιέξοδα

Σήμερα ο Ισολογισμός της Ελλάδας είναι εξαιρετικά ελλειμματικός αφού, παρά τις διαγραφές του 2011/2012, το δημόσιο χρέος είναι στα 320 δις € – ενώ απέναντι του ευρίσκονται τα ίδια σχεδόν περιουσιακά στοιχεία, αλλά με μία συνολική τιμή που δεν υπερβαίνει τα 50 δις €.
Παράλληλα, η Ελλάδα χρωστάει κυρίως σε κράτη, ενώ μετά το PSI, ακόμη χειρότερα μετά το Μνημόνιο νούμερο ΙΙΙ, δεν έχει πλέον κανένα διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια της. Το χρέος της είναι πια μη μετατρέψιμο σε δραχμές, τα ομόλογα είναι αγγλικού Δικαίου, ενώ η σημερινή κυβέρνηση έχει υποθηκεύσει τα πάντα.
Τα μη εξυπηρετούμενα χρέη του ιδιωτικού τομέα έχουν εκτοξευθεί στα 200 δις €, τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν εξανεμισθεί (μόνο από τη μεσαία τάξη χάθηκαν σχεδόν 600 δις €), ενώ η φοροδοτική ικανότητα των Πολιτών είναι στο ναδίρ – όταν η ανεργία έχει κλιμακωθεί και οι χρεοκοπίες των επιχειρήσεων μοιάζουν με επιδημία.
Την ίδια στιγμή οι τράπεζες έχουν χρεοκοπήσει, το δημόσιο έχασε τα κεφάλαια που είχε τοποθετήσει με έναν τρόπο που μόνο ως σκάνδαλο θα μπορούσε να θεωρηθεί , ενώ θα ανήκουν σύντομα σε ξένα χέρια – τα οποία θα εκτελέσουν κυριολεκτικά τους δανειολήπτες, εν ψυχρώ, έχοντας σχεδόν δικτατορικές εξουσίες μετά την ψήφιση του πρόσφατου νόμου.
Συνεχίζοντας, με βάση τα παραπάνω, η κατάσταση της Ελλάδας είναι κάτι περισσότερο από απελπιστική και οξύτατο, δίδυμο πρόβλημα φερεγγυότητας (δημόσιος και ιδιωτικός τομέας). Με απλά λόγια είναι πλέον αθεράπευτα χρεοκοπημένη, χωρίς καμία δυνατότητα «αναβίωσης» – απόλυτα εξαρτημένη από τα δάνεια της Τρόικας, τα οποία όμως δεν θα της παρέχονται επ’ αόριστον (μνημόνιο IV κλπ.).
Δίπλα σε αυτά, η φτώχεια, η ανεργία, το κλείσιμο των επιχειρήσεων, οι χαμηλοί μισθοί και  οι συντάξεις, η συρρίκνωση κάθε είδους παραγωγής, η Παιδεία, η Υγεία, η Πρόνοια σε κατάρρευση, η μετανάστευση των νέων ()και όχι μόνο, η αύξηση της φορολογίας, οι επικείμενοι πλειστηριασμοί, το ξεπούλημα  της Δημόσιας περιουσίας, η απίσχναση της Δημοκρατίας και της Εθνικής μας Κυριαρχίας και η κίνδυνοι για την Εθνική μας Ανεξαρτησία.

Το πολιτικό πρόβλημα

Έχοντας συνειδητοποιήσει τώρα οι Έλληνες ότι, δεν χρεοκοπούν τα κράτη αλλά οι Πολίτες τους, κατανοούν επίσης πως η χώρα δεν τους ανήκει πια, ενώ κυβερνάται απολυταρχικά από τους δανειστές της – με εκπρόσωπο τους την Τρόικα. Δυστυχώς η Ελλάδα έχει χάσει ακόμη και την ύστατη λύση της χρεοκοπίας, η οποία ίσως δεν είναι πια εφικτή – υποθέτοντας πως η κυβέρνηση έχει υπογράψει τα πάντα, χωρίς καμία απολύτως επιφύλαξη.
Η  κυλιόμενη χρεοκοπία που έχει επιλεχθεί, χωρίς καμία ελπίδα και προοπτική για το μέλλον, μας οδηγεί κατ’ ευθείαν στην κόλαση – πόσο μάλλον σε μία εποχή που προβλέπεται να ξεσπάσει μία νέα χρηματοπιστωτική κρίση, σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Η χώρα οδηγείται στην άβυσσο, απειλούμενη να μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, η προοπτική ανεξέλεκτων αναταραχών και εξεγέρσεων, είναι  η πιο  πιθανή εξέλιξη, κάτι που θα επιτάχυνε σημαντικά τις εξελίξεις, οι οποίες μπορούν ακόμη και να προκαλέσουν τη βίαιη, ανεξέλεγκτη ανατροπή της κυβέρνησης.

Το αύριο…..

Τίτλοι τέλους, κλείνει η αυλαία – ευχόμενοι να μην επικρατήσει το γνωστό «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» (δηλαδή, η πλήρης παράλυση κάθε έννοιας οργανωμένης προστασίας), εκτός και εάν (τα έχουμε ξαναπεί αυτά) συγκροτηθεί ένα ευρύ αντιμνημονιακό- προοδευτικό μέτωπο(ένα νέο ΕΑΜ) με ρεαλιστική πρόταση διεξόδου,  υπάρξει μεγάλο, μαζικό, συνειδητό και με συνέχεια λαϊκό κίνημα και αγώνες (δηλαδή να βγει  ο λαός στους δρόμους )  και αυτό προϋποθέτει, οι Έλληνες, οι πολίτες  να γίνουν δημιουργοί  του μέλλοντος τους (του θετικού, όχι του αρνητικού που με την αδράνεια και τον εφησυχασμό του τώρα διαμορφώνεται….)

Και αυτό, διότι κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει έναν αποφασισμένο λαό, αλλά όλοι μπορούν να ποδοπατήσουν έναν τρομοκρατημένο λαό – όπως είναι οι Έλληνες σήμερα.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου