Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Η περίπτωση και το παράδειγμα της Ρωσίας και η Ελλάδα.

Η περίπτωση και το παράδειγμα της Ρωσίας και η Ελλάδα.



Η Ρωσία είναι γνωστό δεν κατάφερε να αποφύγει την εισβολή του ΔΝΤ και έλαβε δάνεια από το 1992 έως το 1996 και άλλα 41,5 δισ. δολάρια το 2008, βίωσε  τη στρατηγική σοκ και δέους ,ύ τελικά εγκαταλείφθηκε από το ΔΝΤ και χρεοκόπησε.

Έκτοτε όμως ισχυροποιήθηκε σταδιακά, παρά την τεράστια χρηματοπιστωτική επίθεση που δέχθηκε η Ρωσία, συμπεριλαμβανομένων των τιμών της ενέργειας και του νομίσματος της, της επιβλήθηκαν πολύ αυστηρές κυρώσεις από τη Δύση – με πρόσχημα την προσάρτηση της Κριμαίας.
 Εν τούτοις, φαίνεται πως τελικά ωφελήθηκε, επιλέγοντας θαρραλέα την αντεπίθεση – πιθανότατα επειδή πρόκειται για έναν ανθεκτικό και υπερήφανο λαό, ο οποίος δεν αποδέχεται το ζυγό, πληρώνοντας χωρίς διαμαρτυρίες το όποιο κόστος της ελευθερίας του.

Ειδικότερα, ο πρόεδρος Putin απαγόρευσε αμέσως την εισαγωγή ενός μεγάλου αριθμού τροφίμων από την ΕΕ και τις Η.Π.Α. – ενώ, όταν η Τουρκία κατέρριψε ένα ρωσικό πολεμικό αεροπλάνο το Νοέμβριο του 2015, σταμάτησε ακόμη και την εισαγωγή σημαντικών λαχανικών, μεταξύ των οποίων τομάτες και αγγούρια.
Το γεγονός τώρα ότι, το σταμάτημα των εισαγωγών συνοδεύθηκε από κρατικές παραχωρήσεις στον αγροτικό τομέα, οδήγησε στη δραματική αύξηση της γεωργικής παραγωγής της χώρας.

Συγκεκριμένα, πριν από τις απαγορεύσεις, τα εισαγόμενα αποτελούσαν το 40% όλων εκείνων των τροφίμων που πωλούνταν στην αγορά, από τομάτες έως κοτόπουλα – ενώ οι πολυεθνικές, όπως η Kraft, η Danone και η Nestle, ήταν πανταχού παρούσες.
Οι Ρώσοι είχαν στην κυριολεξία ξεχάσει τις γεύσεις των δικών τους προϊόντων – ενώ οι δυτικοί αγροτικοί όμιλοι αντικαθιστούσαν σταδιακά τα ρωσικά, υψηλής ποιότητας γεωργικά αγαθά, με τα δικά τους μαζικής παραγωγής και αμφιβόλου προέλευσης, αλλά χαμηλής τιμής.

Εν τούτοις, μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια, η κατάσταση άλλαξε ριζικά – αφού η ρωσική γεωργία βίωσε μία σιωπηλή, αλλά δραματική αναγέννηση, η οποία έχει αλλάξει εντελώς την οικονομία της χώρας.
Όπως δήλωσε πάντως ο πρόεδρος Putin στην ετήσια ομιλία του στη Δουμά, η Ρωσία οφείλει να γίνει αυτάρκης έως το 2020, όσον αφορά την παραγωγή τροφίμων – γεγονός που σημαίνει ότι, θα πρέπει να βρεθούν εναλλακτικοί τρόποι, για το 40% της κατανάλωσης των τροφίμων, τα οποία εισάγονταν.

Συνεχίζοντας, αφού απαγορεύθηκαν το Νοέμβριο του 2015 οι εισαγωγές από την Τουρκία, ο Putin ανακοίνωσε πως «η Ρωσία είναι σε θέση να γίνει ο μεγαλύτερος παραγωγός παγκοσμίως, σε υγιεινά, φιλικά στο περιβάλλον και υψηλής ποιότητας τρόφιμα, τα οποία αδυνατούν πλέον να προσφέρουν οι δυτικοί γεωργικοί όμιλοι».
Εκτός αυτού, επέβαλλε ευρείες απαγορεύσεις για τη χρήση γενετικά μεταλλαγμένων σπόρων, καθώς επίσης για τις εισαγωγές μεταλλαγμένων τροφίμων – αλλάζοντας εντελώς τους κανόνες.

Παράλληλα, οι εισαγωγές της Ρωσίας μειώθηκαν κατά περίπου 40% από το 2013 έως τα τέλη του 2015, στα 26,5 δις $ – ενώ η χώρα έχει εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα διεθνώς κράτη, όσον αφορά τις εξαγωγές γεωργικών προϊόντων.
Το 2015 εξήγαγε τρόφιμα σε 140 χώρες, κερδίζοντας περί τα 20 δις $  (πηγή) – περίπου 5 δις $ περισσότερα από το 2014 (σχεδόν 35%), σε μία εποχή που είχαν ήδη επιβληθεί οι κυρώσεις εκ μέρους της Δύσης.

Για να γίνει κατανοητό το ποσόν αυτό, οφείλει κανείς να γνωρίζει πως είναι κατά 25% υψηλότερο από εκείνο που κερδίζει από τις εξαγωγές πολεμικού εξοπλισμού – ενώ είναι ίσο με το ένα τρίτο των εσόδων της από την πώληση φυσικού αερίου.
Με δεδομένο τώρα το ότι, το 70% της ρωσικής αγροτικής γης ανήκει σε ιδιώτες, κυρίως οι εύφορες περιοχές στη νότια Ρωσία, κατανοεί κανείς τα οφέλη για τον πληθυσμό της – ενώ διαθέτει επίσης την καλύτερη αγροτική γη παγκοσμίως (μαύρο χώμα), μία από τις δύο ζώνες που υπάρχουν στον πλανήτη (στέπα της Ευρασίας), στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας και αλλού.

Περαιτέρω, κατά την προηγούμενη σοδειά, η Ρωσία ξεπέρασε τις Η.Π.Α., κατορθώνοντας να αναδειχθεί στη μεγαλύτερη εξαγωγική χώρα σιτηρών παγκοσμίως – γεγονός που θεωρείται ιστορικό.
Σημείωσε επίσης ρεκόρ στις σοδειές καλαμποκιού, ρυζιού, σόγιας και μαύρου σιταριού – με σημαντικότερους πελάτες της, όσον αφορά τα σιτηρά, καθώς επίσης τη σίκαλη, την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία, το Ιράν, την Υεμένη, τη Λιβύη, τη Νιγηρία, τη Νότια Αφρική και τη Νότια Κορέα.

Σήμερα η Ρωσία επιτρέπει την ενοικίαση της εγχώριας αγροτικής γης της σε ξένους – διεξάγοντας συζητήσεις με ομίλους τροφίμων της Κίνας και της Ταϋλάνδης, σε σχέση κυρίως με τον εκσυγχρονισμό ορισμένων γεωργικών κλάδων, όπως η παραγωγή γάλατος.
Το κρατικό επενδυτικό της κεφάλαιο (Russian Direct Investment Fund), σε συνεργασία με την Κίνα, έχει δημιουργήσει ένα άλλο αξίας 2 δις $, με στόχο τις επενδύσεις σε αγροτικά εγχειρήματα – ενώ με τον όμιλο «CP Group» της Ταϋλάνδης ίδρυσε πρόσφατα μία κοινή εταιρεία, η οποία σχεδιάζει να κατασκευάσει το μεγαλύτερο ολοκληρωμένο γεωργικό συγκρότημα της χώρας.

Ενδιαφέρον είναι επίσης το γεγονός ότι, η ρωσική Ολιγαρχία έχει πάψει πλέον σε μεγάλο βαθμό να επενδύει τα χρήματα της σε ακίνητα του Λονδίνου ή σε άλλες επιχειρήσεις του εξωτερικού που δεν ωφελούν την οικονομία της χώρας της – επιλέγοντας την τοποθέτηση τους στον αγροτικό τομέα της χώρας τους, λόγω των κινήτρων που τους προσφέρονται.
 Σε κάθε περίπτωση, οι αγαπημένες επενδύσεις σήμερα των Ρώσων είναι η αγροτική γη και τα ευρωπαϊκά ξενοδοχεία – κάτι πολύ σημαντικό για τη χώρα μας, αφού οι δύο αυτοί τομείς είναι οι σημαντικότεροι πυλώνες της οικονομίας της.

Για παράδειγμα, όταν ο πρόεδρος Putin δήλωσε ότι, η Ρωσία θα πρέπει να είναι αυτάρκης αγροτικά έως το 2010, ένας από τους πολύ πλούσιους Ρώσους αγόρασε μέσω της εταιρείας του (AFK Sistema) ένα τεράστιο αγροτικό συγκρότημα – το οποίο λειτουργεί θερμοκήπια μεταξύ της Μαύρης και της Κασπίας Θάλασσας που παράγουν κυρίως τομάτες και αγγούρια.
Η εταιρεία έχει επενδύσει ήδη 9 δις ρούβλια, ενώ θέλει να αναρριχηθεί αγοράζοντας γη, σε έναν από τους πέντε μεγαλύτερους παραγωγούς γάλατος της Ρωσίας.

Ένας άλλος Ρώσος, παραγωγός ζάχαρης και κρέατος, επιδοτήθηκε με 3 δις ρούβλια από το κράτος, καθώς επίσης με τη μη φορολόγηση των κερδών του, για να διεξάγει νέες επενδύσεις – με αποτέλεσμα το ποσοστό των καθαρών κερδών του να εκτοξευθεί στο 33%, υπερβαίνοντας ακόμη και το αντίστοιχο της κρατικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil.

Ολοκληρώνοντας, στην επόμενη φάση με κατεύθυνση την αυτάρκεια, υπολογίζεται πως θα συμπεριληφθούν 40 εκ. εκτάρια που δεν εκμεταλλεύονταν μέχρι σήμερα – μεγάλο μέρος των οποίων είχε εγκαταλειφτεί τη δεκαετία του 1990, όταν η οικονομία της χώρας είχε καταρρεύσει.
Πρόκειται για μία έκταση ίση με ολόκληρο το Ιράκ – μέρος της οποίας ο ρώσος πρόεδρος δώρισε, για να προσελκύσει περισσότερους στην αγροτική οικονομία.

Λογικά λοιπόν η χώρα θα αναπτυχθεί με βιώσιμο ρυθμό, αφού υιοθετεί τέτοιες έξυπνες στρατηγικές – οπότε η Δύση μάλλον πυροβόλησε τα πόδια της, με τις επιθετικές ενέργειες της.
Σε κάθε περίπτωση, η Ρωσία έχει πάψει να στρέφεται προς τη Δύση, επιλέγοντας πλέον την Ανατολή – όπου η γεωργία διαδραματίζει έναν πολύ σημαντικό, κεντρικό ρόλο, παρά το ότι η Δύση πιστεύει ανόητα πως εμποδίζοντας την στον τομέα της ενέργειας, θα την υποχρεώσει να υποταχθεί.

Αυτό  που οφείλει να μας ενδιαφέρει είναι τα διδάγματα για την Ελλάδα – για μία χώρα πάμπλουτη, συγκριτικά με το μέγεθος της, η οποία ναι μεν αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, όπως η Ρωσία τη δεκαετία του 1990, όπου τελικά χρεοκόπησε, αλλά μπορεί να τα επιλύσει, εάν έχει όραμα και σχέδιο για το μέλλον.


Με στοιχεία από το analyst

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου