Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

Όταν εξάγεις τον πόλεμο από την πόρτα, αυτός μπαίνει από το παράθυρο...

Όταν εξάγεις τον πόλεμο από την πόρτα, αυτός μπαίνει από το παράθυρο...

 




Η   Γερμανία μπήκε στον χορό των χωρών που υφίστανται επιθέσεις, μετά τη Γαλλία και την Αγγλία.

Ο 18χρονος δολοφόνος ακολούθησε την τακτική και την τύχη του 17χρονου  Αφγανού  που επιτέθηκε, πριν λίγες μέρες με τσεκούρι στους επιβάτες τραίνου.
Γερμανία και  Γαλλία (Ολάντ: Η αιματηρή επίθεση στο Μόναχο είναι μια «αποτρόπαια τρομοκρατική ενέργεια) βιάστηκαν να αποδώσουν το  μακελειό στο Μόναχο στην τρομοκρατία. Τώρα η γερμανική  αστυνομία συνδέει τον 18χρονο με τον Breivik και ότι ήταν ψυχικά άρρωστος.

Τα τραγικά νέα από το Μόναχο μας αναγκάζουν να ξαναπούμε οδυνηρές αλήθειες:
1.
Η ισλαμοφοβία και ο ρατσισμός σκοτώνουν.
 Όταν καθημερινά βομβαρδίζεται ο μέσος δυτικός πολίτης από αναφορές στο πόσο πολεμόχαροι, καθυστερημένοι, τρομοκράτες είναι οι μουσουλμάνοι, όταν αναπαράγονται στερεότυπα, τότε κάποια στιγμή αυτό θα γεννήσει βία.
2.
 Η λατρεία της βίας και η νομιμοποίηση της σε όλες τις πλευρές από το Χόλυγουντ έως την καθαγίαση των μαζικών βομβαρδισμών αμάχων (επειδή είναι εχθροί) τη θεμιτοποιούν και οπλίζουν σαλεμένα μυαλά
3.
Η ψυχική νόσος οδηγεί σε διάφορες πρακτικές, ενίοτε και τραγικά βίαιες...
Όμως, αυτό δεν απαλλάσσει από την ευθύνη τους αυτούς που διαμορφώνουν τρομολάγνο κλίμα και αντικειμενικά θα σπρώξουν και μερικά σαλεμένα μυαλά προς τα εκεί...

Πρώτα Γαλλία (πολλές φορές) μετά η  Αγγλία(ακροδεξιός ο δράστης)  και τώρα η Γερμανία στο στόχαστρο επιθέσεων
Μόνο στη Γαλλία, μέχρι στιγμής, τα αλλεπάλληλα πλήγματα τρομοκρατίας είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ισλαμικής προέλευσης.

Σημασία έχει πάντως ότι και οι τρεις μεγάλες χώρες της ΕΕ – Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία- πέφτουν θύματα τυφλών τρομοκρατικών επιθέσεων που στόχο έχουν απλούς πολίτες, καθώς πουθενά οι τρομοκράτες δεν βάζουν στόχο πολιτικούς, με μοναδική εξαίρεση τη βουλευτίνα Τζο Κοξ στην Αγγλία, η οποία ήταν και εύκολος στόχος. 

Και γιατί όλα αυτά ;
Ας μιλήσουμε λίγο γενικότερα

Πρέπει, λένε κάθε φορά μετά τη φρίκη οι ηγέτες της Δύσης, να καταπολεμήσουμε με κάθε μέσο την τρομοκρατία.
Ωραία.
 Ας αποσύρουν λοιπόν οι πολιτισμένες χώρες τα στρατεύματά τους από ξένες χώρες, ας αποτινάξουν την αποικιοκρατική λογική και πρακτική τους· ας φροντίσουν να ενδυναμώσουν θεσμούς υπέρ της κοινωνίας και ας πάψει επιτέλους αυτή η τεράστια οικονομική ανισότητα μεταξύ φτωχών και πλούσιων.

Η φρίκη δεν αναλύεται, δεν εκλογικεύεται και ας είναι αποτέλεσμα πολιτικής στρατηγικής.
 Πολλοί, όντως, πολιτικοί σχηματισμοί, αδιαφορώντας παγερά για την αξία της ανθρώπινης ζωής, έχουν επιλέξει ως πρώτιστο πολιτικό στόχο και σκοπό την αφαίρεση ζωής ανθρώπων.

Παράπλευρες απώλειες, λένε κυνικά, ειρωνευόμενοι προφανώς τα αθώα θύματα των χωρών που δέχονται βομβαρδισμούς από τους αποικιοκράτες, τα οποία πρώτοι αυτοί (οι αποικιοκράτες) ονομάτισαν έτσι (για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα).

Η τυφλή βία είναι πλέον μέσον πολιτικής σύγκρουσης, είναι η ίδια η πολιτική -και αυτό δεν έχει να κάνει με διεστραμμένα μυαλά ή με θρησκόληπτους φανατικούς.

Η τρομοκρατία δεν καταπολεμείται εύκολα, ακόμη κι αν αστυνομευθεί κάθε σπιθαμή γης στις εθνικές επικράτειες.

Αντί οι ηγέτες της Δύσης (όλου του πλανήτη) να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα στις τηλεοράσεις και να διαλαλούν πόσο λυπούνται που πλήττεται έτσι βάρβαρα η δημοκρατία, ας κάνουν βήματα οι ίδιοι ώστε να επικρατήσει αυτή η ταλαίπωρη δημοκρατία, διότι η «δημοκρατία» που οι ίδιοι έχουν «χτίσει» δεν είναι δημοκρατία· είναι ολιγαρχία τουλάχιστον, «δημοκρατία» έστω των ολίγων, αυτών που υμνούν και κολακεύουν την εξουσία και τις ελίτ. Ας σταματήσει λοιπόν αυτή η υποκρισία.

Γινόμαστε κάθε τόσο μάρτυρες συγκλονιστικά ειδεχθών πράξεων· ο κάθε ένας από μας δε, θα μπορούσε να είναι θύμα· άρα ζούμε από σύμπτωση, από θαύμα θα έλεγα.
Πώς να ζήσει ήσυχος πλέον ο Ευρωπαίος πολίτης, ο κάθε πολίτης του «ελεύθερου» κόσμου;

Κάνουν λόγο για σύγκρουση πολιτισμών, για μουσουλμανικό φονταμενταλισμό.
Ποιος είναι υπαίτιος ακόμη και γι' αυτό;

 Και πώς τολμάνε να επεμβαίνουν στρατιωτικά σε ξένα κράτη με τη χυδαία δικαιολογία του «εκδημοκρατισμού» αυτών των κρατών;

Λες και χρειάζεται πολλή σκέψη για να καταλάβει κανείς ποιος πραγματικά ευθύνεται για τον ξεριζωμό εκατομμυρίων ψυχών από τον θεμέλιο τόπο, από τις πατρογονικές ρίζες, από τον γενέθλιο πολιτισμό.

Η φρίκη δεν φαίνεται πως θα λείψει από το ανθρώπινο είδος που εκχωρεί την εξουσία σε λίγους. Ο 20ός αιώνας, κορύφωση τάχα του τεχνικού πολιτισμού, μάς «φιλοδώρησε» με δύο παγκοσμίους πολέμους· η φρίκη στο ύψιστο σημείο (της).

Ο 21ος τον ακολουθεί πιστά και είναι ακόμη πιο τρομακτικός διότι πλέον οι «αντίπαλοι», οι «εχθροί» κατέχουν τη γνώση, τεχνικά και δυστυχώς πολιτικά ώστε οι συγκρούσεις και οι τυφλές τρομοκρατικές ενέργειες να μας αναγκάζουν να αναρωτιόμαστε εάν αξίζει να εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως είδος.
Τέτοια μανία για απαξίωση της ανθρώπινης ζωής...

Όχι η καταστολή παρά μόνο η πραγματική εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας μπορεί να σταματήσει τη φρίκη.


 ΜΟΛ + ΓΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου