Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Το 2016 η μεγάλη σφαγή και το 2017 η … «ανάπτυξη»

 Το 2016  η μεγάλη σφαγή και το 2017  η … «ανάπτυξη»




Η Ελλάδα, μετά την εν ψυχρώ δολοφονία της από την  , εισέρχεται στην τελική ευθεία – όπου το 2016 προβλέπεται ως το έτος της μεγάλης σφαγής, ενώ το 2017 ως η αφετηρία της ….«ανάπτυξης»

Το τρίτο μνημόνιο υπογράφηκε από την κυβέρνηση τον Ιούλιο, εγκρίθηκε από τα περισσότερα κόμματα τον Αύγουστο, ψηφίσθηκε από την πλειοψηφία των εκλογέων το Σεπτέμβρη, ενώ νομοθετούνται  από τη Βουλή όλες τις υπόλοιπες λεπτομέρειες του.
Έτσι εισέρχεται στην τελική ευθεία η μεταβίβαση της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, από την κυβέρνηση, αφού προηγουμένως εξοντώθηκαν μεθοδικά όλα τα άλλα πολιτικά κόμματα, έτσι ώστε οι Πολίτες να μην έχουν καμία άλλη επιλογή και καμία ελπίδα.
Στο τελικό στάδιο του μεγάλου πειράματος, της κατάργησης δηλαδή της Δημοκρατίας από το νεοφιλελευθερισμό και την «ενωμένη» Ευρώπη, η ελληνική «αριστερά»- ΣΥΡΙΖΑ  πλήγωσε βαριά τα αριστερά πλεονεκτήματα της  ηθικότητας, της ειλικρίνειας, της εντιμότητας, της αξιοπρέπειας, καθώς επίσης του πατριωτισμού  υποδηλώνοντας,  πως η άνοδος στην εξουσία, αλλάζει εντελώς τις πεποιθήσεις όλων των πολιτικών τάσεων, διαβρώνει και διαφθείρει.

Στα πλαίσια αυτά, το πλήγμα για την Ελλάδα και την Ευρώπη, ενδεχομένως για ολόκληρο τον πλανήτη, είναι ασφαλώς τεράστιο – αφού έχει αποδειχθεί πως οι χρηματαγορές είναι πλέον πανίσχυρες, έχοντας τη δύναμη να επιβάλλουν τη δικτατορία τους στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Η δολοφονία της ελπίδας δε, την οποία η ίδια η κυβέρνηση είχε αναγάγει ως κυρίαρχο στοιχείο της προεκλογικής της εκστρατείας, αποτέλεσε ένα ακόμη στυγερό έγκλημα της – το οποίο ίσως δεν θα μείνει και δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο.

2016  η μεγάλη σφαγή

Η λεηλασία της δημόσιας περιουσίας έχει ήδη ξεκινήσει από τις τράπεζες, έχοντας συνεχισθεί με τα κερδοφόρα 14 αεροδρόμια – τα οποία πωλήθηκαν σε κρατική γερμανική εταιρεία που, κατά την άποψη μας, δεν θα διαθέσει ούτε ένα Σεντ, εξοφλώντας τα σταδιακά από τα δικά τους κέρδη, από ευρωπαϊκές ενισχύσεις, καθώς επίσης από κυβερνητικές «επιδοτήσεις».
Άλλωστε δεν αγόρασε κανένα από τα ζημιογόνα, για ευνόητους λόγους – μία τακτική που θα συνεχιστεί με όσες επιχειρήσεις του δημοσίου έχουν καλές προοπτικές κερδοφορίας, όπως της  ΔΕΗ,  της ΕΥΔΑΠ, της ΕΥΑΘ, του ΟΛΠ κοκ που  δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να τις αγοράσουν οι ξένοι, έχοντας φροντίσει ήδη να καταρρεύσουν οι τιμές πώλησης τους και να απαξιωθούν εντελώς, με την πολιτική των μνημονίων.

Τα έσοδα θα οδηγηθούν βέβαια στο δημόσιο χρέος, το οποίο όμως θα συνεχίσει να αυξάνεται  και σε λίγο θα  έλθει ο λογαριασμός του ακριβότερου τέλους στα αεροδρόμια, της πτώσης του τουρισμού όταν θα οδηγείται σε χώρες που η Γερμανία έχει μεγαλύτερα συμφέροντα (Τουρκία, Ισπανία κλπ.), των λογαριασμών του ρεύματος, του νερού κοκ.

Συνεχίζοντας, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί των επιχειρήσεων, καθώς επίσης των ακινήτων, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης κατοικίας, θα κλιμακωθούν σταδιακά από τους νέους ιδιοκτήτες των τραπεζών – σε συνεργασία με τις εξειδικευμένες εισπρακτικές εταιρείες, με τα κερδοσκοπικά κεφάλαια ουσιαστικά, τα οποία θα αγοράσουν όλα τα δάνεια που θα τα συμφέρουν σε τιμές ευκαιρίας (τα 100 € έως και 5 €).

Παράλληλα θα ψηφιστεί το ασφαλιστικό, ενώ θα απελευθερωθούν τα πάντα – από τα προστατευμένα επαγγέλματα, έως την εργατική νομοθεσία.

Παραστατικά, η απελευθέρωση θα μοιάζει με το άνοιγμα των μαντριού που φυλάει τα πρόβατα, έτσι ώστε να μπορέσουν να μπουν οι λύκοι για να το καθαρίσουν – καταβροχθίζοντας τα πιο αδύναμα ή απείθαρχα από αυτά, με αποτέλεσμα να τρομοκρατηθούν τα υπόλοιπα, παύοντας να φέρνουν αντιρρήσεις σε όποιο βοσκό θα ορίζουν πλέον οι λύκοι.

Θα ακολουθήσουν οι  εξαγορές των μεγάλων εγχωρίων επιχειρήσεων, ειδικά των ΜΜΕ με το άσχημο παρόν και παρελθόν (διαφθορά, διαπλοκή, φοροδιαφυγή κοκ.) της Ολιγαρχίας – χωρίς οι νέοι ιδιοκτήτες τους, οι ξένοι, να είναι καλύτεροι. Όσον αφορά κάποιους επιχειρηματίες που θα αποφύγουν τελικά τη λεηλασία τους, θα μετατραπούν σε άβουλα «εξαρτήματα» των πολυεθνικών – προφανώς με ορισμένες, ελάχιστες εξαιρέσεις.
Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πως το 2016 θα ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου – ότι θα «εκκαθαριστεί» δηλαδή ολόκληρη η ελληνική οικονομία, μέσω της μεταβίβασης της υπερχρεωμένης ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας στους νέους ιδιοκτήτες της χώρας,  με τρόπο  ο οποίος δεν διαφέρει καθόλου από μία μαζική εκτέλεση.

Θα συμβεί κάτι ανάλογο, με αυτό που διαπιστώθηκε στην Ανατολική Γερμανία – με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να μετατραπούν σε φθηνούς σκλάβους της γερμανικής ή άλλης βιομηχανίας, τα εξοχικά τους να χρησιμεύσουν ως κατοικία των Ευρωπαίων συνταξιούχων, τα σπίτια τους να χαθούν, η ναυτιλία, ο τουρισμός και η γεωργία να περάσουν σε ξένα χέρια κοκ.

«Στην όλη διαδικασία εκκαθάρισης θα συμμετέχουν επίσης ορισμένοι Έλληνες – είτε ως «προστάτες» των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, απέναντι στις εισπρακτικές εταιρείες, είτε ως συνεργάτες των επενδυτικών κεφαλαίων. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, τα «υποκείμενα» αυτά θα προσπαθήσουν να κερδίσουν ότι μπορούν από το «πλιάτσικο» που θα ακολουθήσει – χωρίς κανέναν απολύτως ηθικό ενδοιασμό.

2017,   η …  «ανάπτυξη»

Συνεχίζοντας εάν δεν αντιδράσουν οι Πολίτες, εάν δεν ακολουθήσει το αναμενόμενο κραχ,  έχουμε την εντύπωση πως η …  «ανάπτυξη» θα ξεκινήσει μέσα στο 2016 – γνωρίζοντας πως οι ξένοι «επενδυτές» περιμένουν την ψήφιση του ασφαλιστικού, καθώς επίσης των τελευταίων νόμων του τρίτου μνημονίου, για να τοποθετηθούν εν πρώτοις στις τράπεζες.

Φυσικά η μεσαία τάξη θα έχει ήδη καταστραφεί, ενώ δεν θα ωφεληθούν καθόλου οι Έλληνες, αφού δεν θα τους ανήκει πια η Ελλάδα – με εξαίρεση τη νέα ελίτ που θα δημιουργηθεί, η οποία θα διαμένει σε πράσινες, προστατευμένες από τον «όχλο» περιοχές κατά το παράδειγμα του Ιράκ ή της Βραζιλίας στο παρελθόν.

Η αιτία της …  «ανάπτυξης»  θα είναι το ότι, όταν μεταφερθεί η δημόσια, καθώς επίσης η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων στους ξένους, παράλληλα με τη μείωση των αμοιβών των εργαζομένων σε επίπεδα Πορτογαλίας, δεν θα υπάρχει πλέον κανένας λόγος να μη διενεργούνται επενδύσεις – ενώ για τις εξαγορές θα εισρεύσουν κεφάλαια από το εξωτερικό, τα οποία φυσικά δεν θα θέλουν να τα χάσουν οι «επενδυτές», με αποτέλεσμα να αποκτήσει η χώρα πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, καθώς επίσης θετικούς οικονομικούς δείκτες.

Στη συνέχεια, οι νέοι ιδιοκτήτες της Ελλάδας θα απαιτήσουν τη μείωση του δημοσίου χρέους της ή, τουλάχιστον, την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του – για το χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί για να αποδώσουν οι επενδύσεις τους.
Έτσι θα επιβαρύνουν πανέξυπνα τους υπόλοιπους Ευρωπαίους Πολίτες με το κόστος της επανεκκίνησης της ελληνικής οικονομίας, εν αγνοία τους φυσικά – αφού αυτοί έχουν ουσιαστικά αναλάβει τα χρέη της Ελλάδας, κάποτε για να διασωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες.

Οι νέοι ιδιοκτήτες της Ελλάδας θα απαιτήσουν επί πλέον καλύτερους φορολογικούς συντελεστές, όσον αφορά τις επιχειρήσεις, σταθερό πλαίσιο, ευνοϊκότερη νομοθεσία κοκ. – οπότε θα αυξηθούν οι επενδύσεις, με αποτέλεσμα να ισχυροποιηθεί ο ρυθμός ανάπτυξης, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας (με μισθούς πείνας φυσικά και με μηδενικές συντάξεις), να κλιμακωθεί η κατανάλωση, να ενισχυθούν τα έσοδα του δημοσίου που θα έχει ήδη εξαϋλωθεί όσον αφορά τον αριθμό των υπαλλήλων, καθώς επίσης τα περιουσιακά του στοιχεία κλπ.

Τέλος, εάν συνεχίσουν τα μεταναστευτικά κύματα, η Ελλάδα θα μετατραπεί σε μια πολυπολιτισμική περιοχή, στην οποία δεν θα έχει καμία θέση η Δημοκρατία, ενώ δρομολογούνται μεγάλες αλλαγές στο Αιγαίο και στη Θράκη.

Η μεγάλη ελπίδα της πατρίδας μας να τα καταφέρει, με τις μικρότερες δυνατές απώλειες για τους κατοίκους της, ήταν στα τέλη του 2014- αρχές 2015  όπου ένα κόμμα  ο ΣΥΡΙΖΑ  ακούσια ή εκούσια, παραπλάνησε τους Έλληνες οδηγώντας τους σε μία παγίδα, ανάλογη με αυτήν που οδηγήθηκε ο Λεωνίδας από τον Εφιάλτη, έχοντας τότε απέναντι του τους πανίσχυρους Πέρσες.

Φυσικά μπορεί να κάνουμε λάθος, ενώ όλα είναι ανατρέψιμα στη ζωή – πάντοτε υπάρχει ελπίδα. Εν τούτοις, όταν μία χώρα έχει αλωθεί, ειδικά εκ των έσω, με την έννοια πως οι Πολίτες της έχουν απογοητευθεί τόσο από τις πολιτικές τους ηγεσίες, όσο και από την εγχώρια ελίτ, τότε δεν υπάρχουν πολλές ελπίδες να συνεχίσει να είναι εθνικά κυρίαρχη, ελεύθερη και ανεξάρτητη.

Έχοντας προδοθεί δε επί πλέον από την Ευρώπη, η οποία δυστυχώς εξελίσσεται σε κάτι πάρα πολύ άσχημο, εφιαλτικό, οι ελπίδες είναι ακόμη λιγότερες – αν και δεν πρέπει ποτέ κανείς να χάνει το θάρρος του.

Η ύστατη ελπίδα είναι ο λαός, οι δρόμοι, οι αγώνες , η αντίσταση και η δημιουργία ενός Μετώπου όλων των αντιμνημονιακών δυνάμεων και της Αριστεράς.


Με στοιχεία από το analyst

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου