Τρίτη, 14 Ιουνίου 2016

Τα κατάντια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και ολίγα τινά περί αντιπολίτευσης

Τα κατάντια  της κυβέρνησης  ΣΥΡΙΖΑ και ολίγα τινά περί αντιπολίτευσης 




Άλλο και τούτο : Εάν δεν κάνεις κριτική στην αντιπολίτευση την ώρα που την ασκείς στην κυβέρνηση, τότε υπερασπίζεσαι την αντιπολίτευση.
Μάλιστα.

 Από κάπου πρέπει να πιαστούμε άπαντες για να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα που συμβαίνουν στη δημόσια ζωή του τόπου.

Μα, γνωρίζουμε το μυσαρό παρελθόν -αποφάσεις και πράξεις- των κομμάτων της σημερινής αντιπολίτευσης, το ’χουμε πλειστάκις στηλιτεύσει και καταγγείλει, ο λαός εξάλλου το απαξίωσε δις στις πρόσφατες εκλογές.

Για τη δύσκολη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα φταίνε όλοι -σήμερα και η παρδαλή (μήπως αλλόκοτη;) συγκυβέρνηση αριστερών (μιας κοπής) και ακροδεξιών (μιας άλλης κοπής).

Η προηγούμενη συγκυβέρνηση δεξιών - «σοσιαλιστών», προκειμένου να δικαιολογήσει τις αδυναμίες της και να κρύψει την υποτέλειά της, εκήρυττε σε όλους τους τόνους ότι δεν της επέτρεπε να διεκπεραιώσει το αγαθόν έργο της ο ΣΥΡΙΖΑ· για όλα τα δεινά της χώρας δεν έφταιγε η αλυσιτελής συγκυβέρνηση αλλά η αριστερή αντιπολίτευση (που έτσι κι ερχόταν στην εξουσία θα ’παιρνε σπίτια, θα έκαιγε τις τράπεζες και λοιπά φαιδρά και -ειρωνεία- συνέβη ακριβώς αυτό!).

Άρχισε  λοιπόν να κάνει τα ίδια και τούτη η συγκυβέρνηση και να κατηγορεί ανελέητα την αντιπολίτευση.
 Άρχισε  και εξακολουθεί να βλέπει εχθρούς εκεί που δεν υπάρχουν(γιατί δεν κοιτάζεται στον καθρέπτη ;)

Και όσοι βάλλουν εναντίον της κυβέρνησης σημαίνει ότι υποστηρίζουν την αντιπολίτευση;

Για σιγά, να επικοινωνήσουμε κάπως, αποφεύγοντας τη μεγαλορρημοσύνη και τις εύκολες συσχετίσεις και συμπεράσματα, που και προκαλούν και δημιουργούν σύγχυση.

Εκτός εάν αποφασίσαμε (ποιοι και πότε;) ότι όσα αποφασίζουν οι δανειστές για την κυβέρνηση εντάσσονται στην αριστερή μας ιδεολογία.
Εμ, δεν έχουν έτσι τα πράγματα.
Ακόμη κι αυτοί που θέλουν να βοηθήσουν την κυβέρνηση, που ελπίζουν ότι αυτή θα βοηθήσει τα ασθενή οικονομικά στρώματα, κάποια στιγμή εναντιώνονται. Σκέφτονται… Οργίζονται…

Πώς αλλιώς, όταν κάθε υπουργός λέει αβασάνιστα ότι κατεβάσει η κούτρα του, όταν άλλα λέει ο ένας και άλλα ο άλλος, όταν στελέχη της κυβέρνησης ομολογούν ότι δεν προλαβαίνουν να διαβάσουν τις διατάξεις των νομοσχεδίων που, όμως, ασμένως ψηφίζουν (ε, με πόνο ψυχής κάποιοι, άλλοι βουρκωμένοι κ.λπ.).

Αλλά ακόμη κατηφόρα του κακού η σκάλα ..
Επαίρεται λοιπόν η  κυβέρνηση, και μάλιστα που προέρχεται από τους κόλπους της Αριστεράς, για το γεγονός ότι κατόρθωσε να εγκρίνει κοινοβουλευτικά τις περικοπές των συντάξεων, την αύξηση της άμεσης φορολογίας, την καθιέρωση του αυτόματου δημοσιονομικού «διορθωτή», την πλήρη απελευθέρωση των κάθε μορφής ιδιωτικοποιήσεων και εκποιήσεων δημόσιων επιχειρήσεων και περιουσίας, την αύξηση της έμμεσης φορολογίας, τη στιγμή που πρόκειται για την επώδυνη υλοποίηση του 3ου Μνημονίου, του οποίου οι συνέπειες, αθροιζόμενες με εκείνες των δύο προηγουμένων Μνημονίων της τελευταίας εξαετίας, δημιουργούν μια κατάσταση ύφεσης, λαϊκής εξαθλίωσης, ανεργίας κλπ.

Η  ιστορική επιδίωξη του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πρωταρχικά η κατάργηση των Μνημονίων και των εφαρμοστικών τους νόμων, και σήμερα πανηγυρίζει για την επιβολή και ενός καινούριου Μνημονίου.

Κατάντια !

Η  «αριστερή» κυβέρνηση δεν έκανε και τίποτε αριστερό για τα φτωχά κοινωνικά στρώματα, τα ενέταξε, απλώς, στο σύστημα που είχε θεμελιώσει ο φιλελευθερισμός.

Ίδια ακριβώς τα μέσα που έχει στη δούλεψή της: διορισμοί «ημετέρων», αυταρχισμός, καταστολή, τα γνωστά...

Κομματοκρατία και άγιος ο Θεός, νοσταλγικοί αριστεροί αγώνες, γνήσιος δηλαδή φιλελευθερισμός με διαφορετικές μόνο πηγές.

 Ως φαίνεται, τα μέσα είναι αποτελεσματικά, τουλάχιστον ως αυτή την ώρα.

Κλυδωνίζονται μεν, λοιδορούνται και λοιπά, αλλά παραμένουν στις θέσεις τους.

Και τελικό ερώτημα, εμείς (ο λαός) τι κάμουμε , γιατί τους ανεχόμαστε ;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου