Παρασκευή, 13 Απριλίου 2018

Στο μυαλό είναι ο στόχος, το νου σου ε;


Στο μυαλό είναι ο στόχος, το νου σου ε;



Το «παιγνίδι», το έχουμε ξαναδεί, το «κόλπο» το έχουμε μάθει (?).

Όσο η επίθεση  κατά του λαού παίρνει τη μορφή της ύαινας,
τόσο όλα και  όλοι οι φορείς της εξουσίας, κυβέρνηση, αντιπολίτευση, κόμματα, επιχειρηματική ελίτ, τραπεζικό σύστημα, Ευρώπη, ΔΝΤ κλπ
με φορείς τα μέσα ενημέρωσης,
θα θέτουν διλλήματα, μονόδρομους, αναγκαστικές θυσίες, υποσχέσεις, δελεασμούς, απειλές, εκβιασμούς,
που θα εντείνονται, θα διαλαλούνται, θα διαδίδονται.,
με ένα στόχο.

Το μυαλό  μας !
Και μέσω αυτού τη αδράνεια μας, το πάγωμα μας, τη υποταγή μας !

Πέτυχαν κατ’ αρχήν…
Έλεγξαν την «Πρώτη φορά Αριστερά», καθήλωσαν και αδρανοποιήσαν τον λαό, έχουν τα Μέσα Ενημέρωσης, ετοιμάζονται να μας αλώσουν πλήρως !

Όσο η κοινωνία απαξιώνει το πολιτικό σύστημα, όσο η κρίση μεγαλώνει βαθαίνει και εξαπλώνεται ο έλεγχος μας, είναι στόχος και σκοπός.
Το μυαλό  μας !

Συνασπισμένοι  και συντονισμένα πια επιτίθενται.
Τα κανόνια τους τα Μέσα Ενημέρωσης..

Συνασπισμός (τους)μπροστά στον πραγματικό κίνδυνο.

Την ανατροπή από τα κάτω των κοινών σχεδιασμών τους με την εμφάνιση του λαού στο προσκήνιο, εάν ο τελευταίος καταφέρει να απαλλαγεί από τη κηδεμονία, το φόβο και την ανασφάλεια που ομοούσια και αδιαίρετα καλλιεργεί η ανίερη συμμαχία των από τα πάνω.

Έχουν ένα κοινό στόχο και είναι δεδομένος.
Το μυαλό  μας !

«Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,
γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος το νου σου ε;»  Κατερίνα Γώγου

Το νου σας, λοιπόν  !

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Χρόνια Πολλά σε όλες & όλους, ψηλά το κεφάλι και καλά … Τσουγκρίσματα!


Χρόνια Πολλά σε όλες & όλους, ψηλά το κεφάλι και καλά … Τσουγκρίσματα!



Αρχικά θέλω να εκφράσω από καρδιάς, τις καλύτερες ευχές μου, καλή Ανάσταση και καλό Πάσχα, με υγεία, ευτυχία και χαρά!

Αυτές τις μέρες που όπως κάθε χρόνο αναβιώνεται ο κύκλος δράση- σταύρωση- ανάσταση.
Είτε αφορά στη θρησκεία, είτε αφορά στον κύκλο της φύσης.
Το δράμα είναι ότι στον κύκλο της Ελλάδας, εδώ και πολλά χρόνια δεν υπάρχει ολοκλήρωση.
Υπάρχει Γολγοθάς χωρίς ανάσταση.
Αλλά, μόνο οι πολίτες που σταυρώνονται μπορούν να φέρουν την ανάσταση.
Κανείς έξω απ αυτούς.

Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση και η Ανάσταση υπάρχουν και στο σήμερα.

  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι ,η διάψευση των  ελπίδων, η  βολή με τα λίγα ή και με το τίποτα.
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, η  δύσκολη κατάσταση των  πολλών, και  η καλή μόνο για τους λίγους.
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, η κυριαρχία  του παράλογου και της  αδικίας.
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, το δράμα του ξεριζωμού εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, ο βομβαρδισμός και η διάλυση χωρών   και ο θάνατος/πνιγμός χιλιάδων (και παιδιών), τα hot spot και η  απανθρωπιά των εταίρων –ετέρων  Ευρωπαίων .
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, η απώλεια πολλών και κυρίως της Ελπίδας.
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, το 3ο και το 4ο Μνημόνιο, το ασφαλιστικό, το φορολογικό, οι κακοπληρωμένοι μισθοί πείνας τα κόκκινα δάνεια, οι ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας περιουσίας.
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, η ανεργία 1.500.000 εργαζόμενων, ο ξενιτεμός  400.000 νέων, το κλείσιμο του 50% των  επιχειρήσεων, η διάλυση της αγροτιάς, η υπερφορολόγηση , η  λιτότητα, η μείωση των μισθών και συντάξεων, η  διάλυση της Υγείας, της περίθαλψης , της  πρόνοιας, της παιδείας και τόσων άλλων.
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, η  συρρίκνωση της Εθνικής Ανεξαρτησίας , Κυριαρχίας και Αξιοπρέπειας.
  •  Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, η Ηλεία, χωρίς  σιδηρόδρομο, χωρίς «Ολύμπια Οδό»,  χωρίς κανένα έργο εθνικής σημασίας, χωρίς Αεροδρόμιο, τους δρόμους αδιάβατους, τον πληθυσμό της να φθίνει, την γη κατά 40% ακαλλιέργητη, χωρίς Πανεπιστήμιο, χωρίς Βιομηχανική Ζώνη, με επαρχιακούς και Δημοτικούς δρόμους σε άθλια κατάσταση, χωρίς σύνδεση με Αρκαδία, το σύστημα Υγείας σε κατάρρευση.
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, οι πόλεμοι και η δολοφονία αθώων, στην Συρία, στην Τουρκία, στη Λιβύη, στην Υεμένη στις εκατοντάδες πολεμικές εστίες σε όλο τον κόσμο, η δολοφονία των Παλαιστινίων  .
  • Ο Γολγοθάς και η Σταύρωση είναι, η καθημερινότητα του καθενός μας


Αυτές τις μέρες σύμφωνα με την παράδοση γιορτάζεται μια υπέρτατη αυτοθυσία για το κοινό καλό που ακολουθήθηκε από την Ανάσταση της Ελπίδας.

Αυτές τις μέρες που πολλοί υποτάχθηκαν και έσκυψαν το κεφάλι, θυσίασαν την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνεια των Ελλήνων και που  «βάπτισαν» τον συμβιβασμό «αριστερό» ελιγμό και ρεαλισμό, μετατράπηκαν σε καλοβολεμένους Γραμματείς και Φαρισαίους (ουαί υμίν υποκριτές)  συνεχίζουν να είναι ιούδες χάριν της βολής τους και των ωφελειών της εξουσίας και με πρόσχημα ότι οι άλλοι θα είναι χειρότεροι.
Μετατράπηκαν από Ρωμιοί σε «Ρωμαίους» σταυρωτές του λαού.

Αυτές τις μέρες πρέπει να καταλάβαμε ότι δεν θα κερδίσει κανείς τίποτα αν δεν είμαστε όλοι μαζί και αποφασισμένοι, ότι το στοίχημα δεν παίζεται σε μια κάλπη, έναν ηγέτη ή στην ανάθεση.

 Ο πολύπαθος λαός μας θα Αναστηθεί με τις δικές του δυνάμεις και θα φέρει την μεγάλη ελπίδα για τις σημερινές και μελλοντικές γενιές, μαστιγώνοντας  Καίσαρες & Πραιτωριανούς  Γραμματείς & Φαρισαίους, Υποκριτές & Αργυραμοιβούς  Ισχυρούς του Χρήματος & της Εξουσίας.

  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να διεκδικήσουμε ξανά τα πάντα.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να έχουν  μέλλον οι πολλοί.
  •  Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά των Ελλήνων στα θύματα των πολέμων και το μεγάλωμα της αγκαλιάς προς αυτούς.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να γίνει ο κόσμος πιο λογικός και πιο δίκαιος.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να αγωνιστούμε να καταδικαστούν αυτοί που ξεκίνησαν αυτούς τους πολέμους (ΗΠΑ, ΕΕ, Γερμανία, Γαλλία ..) και που τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να πάψουμε να ψάχνουμε για σωτήρες και να καταλάβουμε ότι είναι στο δικό μας το χέρι.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να ανακτήσουμε την αξιοπρέπεια, την ελευθερία και τη δημοκρατία .
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να έλθει  στη ζωή μας νέα ελπίδα και  νέες προσδοκίες.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να απαλλαγούμε επιτέλους από την καταδυνάστευση των μνημονίων.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να  επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να εξαγριωθούν, να  μη γίνουμε άνθρωποι του πολιτικού συστήματος, άβουλοι, αδρανείς, χειραγωγούμενοι, εύπιστοι και εξουσιοληπτικοί.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να υπάρχουν  πάρα πολλοί και πολλές που θα ενεργοποιηθούν σε μια νέα δημοκρατική αντίσταση , που θα αγωνιστούν σε νέες λαϊκές κινητοποιήσεις.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να  υπάρξει  αυτοσυνειδησία  και νέα  αφετηρία  για τον λαό και τα κοινωνικά κινήματα.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να αγωνιστούμε  για μια ευημερούσα Ηλεία, Πύργο, Αμαλιάδα, Πηνεία, Λεχαινά, Βάρδα, Γαστούνη, Βαρθολομιό, Ορεινή Ηλεία, Αρχαία Ολυμπία (κυρίως), Ανδρίτσαινα, Κρέστενα, Ζαχάρω, Φιγαλεία και να πεταχτεί στο κάλαθο των αχρήστων όλο το παλιό πολιτικό προσωπικό .
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι,  να πολεμήσουμε τον φασισμό, τον ναζισμό, τις μαύρες αυγές και τους λεπέν που σαν φίδια ξανασηκώνουν το κεφάλι.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, εμείς  (ο απλός λαός),  να ξαναξεκινήσουμε (πιο ώριμοι και ψαγμένοι), με αγώνες και θυσίες (του εγώ και της βολής- βόλεψη μας), με νέο πολιτικό σχέδιο και συγκροτημένο πρόγραμμα, με νέες πολιτικές δυνάμεις και μια παναστρατιά όλων των αντιμνημονιακών, προοδευτικών και αριστερών δυνάμεων της κοινωνίας και της πολιτικής.
  • Γιατί Ανάσταση, Ανάσταση μας είναι, να μην υπάρξει άλλη  υπομονή, αλλά αγωνιστικοποιημένη   οργή !


Εύχομαι και πάλι, Χρόνια Πολλά σε όλες & όλους , καλή Ανάσταση στην Ελλάδα μας και στους Έλληνες,

Ψηλά το Κεφάλι  και Kαλά…. Τσουγκρίσματα!

Τετάρτη, 4 Απριλίου 2018

Η μοίρα των προβάτων είναι προδιαγεγραμμένη. Τα σουβλίζουν και τα ψήνουν. Ε ! λοιπόν, να βλέπουμε για να μαθαίνουμε τι μας περιμένει...


Η μοίρα των προβάτων είναι προδιαγεγραμμένη. Τα σουβλίζουν και τα ψήνουν. Ε ! λοιπόν, να βλέπουμε για να μαθαίνουμε τι μας περιμένει...

  



Ήμασταν ( και είμαστε ; ) πρόβατα.
Μας άφηναν να μασουλάμε χορταράκι και στα ενδιάμεσα ψηφίζαμε τσομπάνη.
Τώρα, τέλειωσαν τα γούστα.
Αφού μας έγδαραν, τώρα μας ετοιμάζουν για τη σούβλα.
Η ζαλάδα θα είναι από το γύρισμα.
Το μόνο ευχάριστο θα είναι το λαδολέμονο που θα μας αλείφουν για να μην «αρπάξουμε» και «στεγνώσουμε»  από την πύρα,  κάπως σαν τα λόγια περί της εξόδου από την κρίση, της ανάπτυξης που έρχεται και εμείς σουβλισμένοι, ζαλισμένοι ετοιμαζόμαστε να μας καταπιούν…

Και αυτοί γλεντούν και γελούν, πίνουν στη υγειά των κορόιδων και εμείς δεν έχουμε καταλάβει πως το μενού είμαστε εμείς και όχι οι καλεσμένοι της γιορτής όπως πιστεύουμε...
 
Επιδιώκει το Ηλειακό πολιτικό σύστημα  να επιδείξει πρόοδο, αλλά αυτή  πεισματικά αρνείται, τους βγάζει τη γλώσσα, τους κοροϊδεύει.

Δεν είναι μόνο 
…δεν είναι μόνο  η «Ολυμπία Οδός», χωρίς την Ηλεία και την Ολυμπία, δεν είναι ο άθλιος δρόμος που ονομάζεται εθνική οδός που «παράγει» δυστυχήματα, τραυματίες και νεκρούς, δεν είναι που δεν υπάρχει αεροδρόμιο, μα ούτε σιδηρόδρομος, δεν είναι που δεν υπάρχει σύνδεση με Αρκαδία με σύγχρονο δρόμο, δεν είναι που η Αμαλιάδα και ο Κάμπος υδρεύεται με ακατάλληλο νερό  από το φράγμα του Πηνειού (μέγα σκάνδαλο και κοροϊδία),  δεν είναι που τα σκουπίδια της Ηλείας θάβονται με τεράστιο οικονομικό κόστος  στην χωματερή/ ΧΥΤΥ Τριανταφυλλιάς (τεράστιο σκάνδαλο με σιωπή από όλους…),  δεν είναι ότι ο Πύργος μετατρέπεται σε ένα τίποτα, σε μια μίζερη και άθλια πόλη (όπως και η ψυχή του δημάρχου της ..), δεν είναι που ο Περιφερειάρχης της Πάτρας (..και μόνο…)  έχει μηδενικό (…όπως και αυτός..) αποτέλεσμα και έργο προς την Ηλεία, δεν είναι που η Αρχαία Ολυμπία παραμένει αναξιοποίητη και υποβαθμισμένη και όσα τόσα άλλα…

Είναι και…
…είναι και που οι ίδιοι που ασελγούν και καταστρέφουν την Ηλεία ετοιμάζονται (..και θέλουν ..!) να μας ξανά..ξανά..εξουσιάσουν να επανεκλέγουν ή νέοεκλεγούν ( σε άλλες θέσεις …) για να μας αποτελειώσουν και να αποτελειώσουν τον τόπο μας
είναι και που οι Ηλείοι θα στοιχηθούν σαν πρόβατα (χωρίς μυαλό και θύμηση) και ετοιμάζονται να τους ξαναψηφίσουν  
…είναι που ανέχονται οι Ηλείοι την εμφανή και προσβλητική άθλια κατάσταση ένας ολίγιστος να νέμεται ασύδοτα το λιμάνι και την προσπάθεια του να ορίσει και χρήσει νέους Δημάρχους και  βουλευτές   …κατάντια …
…αλλά για αυτά της Ηλείας θα μιλήσουμε μετά τις γιορτές …

Παλεύει να μείνει στην κυβέρνηση ο Τσίπρας.
Να κάνει τί;
Να «διαπραγματεύεται» με τους «δανειστές» αν τα μέτρα … φόροι + μειώσεις συντάξεων  + ξεπούλημα της Ελλάδας  τα περάσουν από το στόμα ή τον πισινό  όπως τη σούβλα στα αρνιά;
Ο Τσίπρας ετοιμάζεται να ψήσει, να μας ψήσει στην κάρβουνα του νέων άγριων μέτρων στην μεγάλη σούβλα, γιατί στην μικρή έχει το κοκορέτσι με σάλτσα το ασφαλιστικό, το φορολογικό ,  τα κόκκινα δάνεια, τις ιδιωτικοποιήσεις, το…, το….

Ζητάει ο Κούλης του Μητσοτάκη εκλογές.
Να τις κάνει τί; Να τις κερδίσει. Και μετά; Εγχειρίδιο. Πρώτα δέχεται όλα τα μέτρα. Στη συνέχεια δέχεται και άλλα μέτρα. Και στο τέλος ανακοινώνει ως μονόδρομο κι άλλα μέτρα. Μονόδρομος πριν, όταν υπούργευε επί Σαμαρά, μονόδρομος και τώρα. Άλλαξε κάτι; Μπα! Μονόδρομος. Ευθεία. Καρφί στη μετανάστευση για τους νεότερους και στη μιζέρια για όσους δεν θα βρουν στον (γερμανικό) ήλιο μοίρα.

Ζητάει νέα κυβέρνηση η Φώφη του Γεννηματά.
Να την κάνει τί; Να πάει που και με ποιόν ; Η Φώφη του Γεννηματά δεν τσίριζε «ναι σε όλα»; Το ίδιο εγχειρίδιο του μονόδρομου των μέτρων δεν ακολουθούσε; Με το Βενιζέλειο εν..χοιρίδιο δεν αποδέχονταν κάθε μέτρο που οδηγούσε καρφί στη μετανάστευση τους νεότερους και στη μιζέρια όσους δεν έβρισκαν στον (γερμανικό) ήλιο μοίρα;
Αυτά είναι !
Τα υπόλοιπα είναι μαλακίτσες για να έχουν να μαλώνουν οι οπαδοί των Κούληδων, των Αλέξηδων και των Φώφηδων.

Ήταν και κάποιοι που λέγανε ότι ήταν Αριστεροί κι όλο μιλούσαν για αισθητική και τύπους και ανωτερότητες και τώρα που βρήκαν τη μαρμίτα έπεσαν μέσα με τα μούτρα και δε μπορείς να τους ξεκολλήσεις.
Κι άμα τους πεις «φάτε με τρόπο ρε», σου απαντούν ότι είναι αντισυμβατικοί και δε φοράν γραβάτα για να λερωθεί.

Η μοίρα των προβάτων πάντα προδιαγεγραμμένη.
Τα σουβλίζουν.
 Ε, ήρθε η ώρα μας.
Με τα μπεεε και μπεεε σωτηρία δεν υπάρχει.
 Όσο καθόμαστε και περιμένουμε, τόσο καλύτερα λαδώνουν τη σούβλα για να μας την περάσουν πιο εύκολα.
Κατά τα λοιπά, ας συνεχίσουμε να κανονίζουμε πού θα περάσουμε το Πάσχα και πού θα σουβλίσουμε.

Να βλέπουμε για να μαθαίνουμε τί μας περιμένει.

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

Νίκος Μπελογιάννης : Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο...




Νίκος Μπελογιάννης : Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο...


30 Μαρτίου του  1952, ο Νίκος Μπελογιάννης εκτελείται στο Γουδή με τους συναγωνιστές τους Ηλία Αργυριάδη, Νίκο Καλούμενο και Δημήτρη Μπάτση.



Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο...

«Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.
Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή
όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.
Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.
Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.
Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.
Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη.
ΟΧΙ ΔΕ ΣΟΥ ταιριάζει εσένα Μπελογιάννη τούτο το σιωπηλό πένθος
τούτες οι μαύρες κορδέλες άκρη άκρη στο φουστάνι της άνοιξης
τούτο το πράσινο σαπούνι που λιώνει ξεχασμένο στη σκάφη θολώνοντας το νερό.
Για σένανε είναι οι μεγάλες σάλπιγγες, τα μεγάλα τύμπανα
οι μεγάλες καμπάνες και οι μεγάλες παρελάσεις
ο μεγάλος όρκος των λαών πάνω στο φέρετρό σου
η μεγάλη μέρα της τριάντα του Μάρτη
που μπαίνει στο καινούργιο εορτολόγιο των ηρώων και των μαρτύρων της ειρήνης.
Έφυγες τώρα Νίκο
ανάβοντας μ' ένα γαρύφαλλο από φλόγα το κουράγιο του κόσμου,
ανάβοντας την ελπίδα στην καρδιά των λαών,
ανάβοντας τους αστερισμούς της ειρήνης στο στερέωμα του κόσμου,
πάνω απ' τις πεδιάδες τις σπαρμένες κόκαλα.
Έπεσες, Νίκο, με τα αυτί σου κολλημένο στην καρδιά του κόσμου,
ν' ακούς τα βήματα της λευτεριάς να βαδίζουν στο μέλλον,
ν' ακούς το μέλλον να ξεδιπλώνει εκατομμύρια κόκκινες σημαίες
πάνω απ' το γέλιο των παιδιών και των κήπων.
Ο Μπελογιάννης μας έμαθε άλλη μια φορά
πώς να ζούμε και πώς να πεθαίνουμε.
Μ' ένα γαρύφαλλο ξεκλείδωσε όλη την αθανασία.
Μ' ένα χαμόγελο έλαμψε τον κόσμο για να μη νυχτώσει.»
Γιάννης Ρίτσος

Μπελογιάννηδες...

«Χαραυγή καταπάνω του θανάτου
βάδιζεν η καρδιά σου παλικάρι
λες κι ήταν άλλος
άγουρος που ορθρίζει ν' ανταμώσει
κρυφά την πρώτη αγάπη.»
Κώστας Βάρναλης

Τραγούδι για το γεράκι...
«Ω θαρραλέο γεράκι!/ Στη μάχη με τον εχθρό/ πλημμύρισες με αίμα.
Αλλά θα 'ρθει η ώρα/ και οι σταγόνες του ζεστού αίματός σου/
σαν σπίθες θ' ανάψουν/ στο σκοτάδι της ζωής.
Και πολλές θαρραλέες καρδιές/ θ' ανάψουν, με απερίσκεπτη
δίψα λευτεριάς, φώτα./ Ας πέθανες εσύ,
Αλλά. πιο τραγούδι των θαρραλέων/ πνευματικά δυνατών πάντοτε
Συ θα 'σαι ζωντανό/ παράδειγμα στην περήφανη
πρόσκληση της Λευτεριάς/ και του Φωτός.
Στους απερίσκεπτους θαρραλέου/ τραγουδάμε το τραγούδι!..».
Μαξίμ Γκόργκ

Ο Νίκος Μπελογιάννης...
Tου Πάμπλο Πικάσο
«Το φως από το λαδοφάναρο που φώτιζε το σκοτάδι μιας μαγιάτικης βραδιάς στη Μαδρίτη, τα ευγενικά πρόσωπα του τουφεκισμένου λαού που τον δολοφόνησε ο ξένος άρπαγας στον πίνακα του Γκόγια, είναι η ίδια σπορά φρίκης που σπέρνει με τις ανοιχτές φούχτες των προβολέων πάνω στα ορθάνοιχτα στήθια της Ελλάδας μια κυβέρνηση που σκορπίζει το θάνατο, το φόβο και το μίσος. Ένα πελώριο άσπρο περιστέρι περνάει κι αφήνει το οργισμένο του πένθος πάνω στη γη».



Πάμπλο Πικάσο*


*(Η μορφή του Νίκου Μπελογιάννη, σχεδιασμένη από τον Πικάσο, διαδόθηκε παγκόσμια και έγινε σύμβολο του αγώνα για την ειρήνη στα ψυχροπολεμικά χρόνια. Το σκίτσο σχετίζεται με έναν διάσημο πίνακα «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» του Βαν Άικ (1390- 1441), του Φλαμανδού ζωγράφου που θαύμαζε και μελετούσε ο Πικάσο.)

                Ο Μπελογιάννης ζει -Μαρία Δημητριάδη
           
Στίχοι:   Δημήτρης Ραβάνης
Μουσική:   Λάκης Χατζής


Τον ξέρουνε τα ελάτια, τα πλατάνια
ίδιος μ’ αυτά, περήφανος, στητός
αχούν απ’ τη φωνή του τα ρουμάνια
μπρος για τη νίκη, για το κόμμα μπρος.

Ο Μπελογιάννης ζει μες στην καρδιά μας,
ο Μπελογιάννης ζει πα στις κορφές


ο Μπελογιάννης ζει κι είναι κοντά μας
στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.

Ζει σ’ όλους τους καιρούς, σ’ όλους τους τόπους
το κάθε σπίτι, σπίτι του δικό.
Ζει ο Μπελογιάννης, ζει με τους ανθρώπους
που χτίζουν έναν κόσμο σοσιαλιστικό.

Ο Μπελογιάννης ζει μες στην καρδιά μας,
ο Μπελογιάννης ζει πα στις κορφές
ο Μπελογιάννης ζει κι είναι κοντά μας
στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.


Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Τα Όχι που (μας) πρέπουν και το Ναι που (μας ?) αρμόζει

Τα Όχι που (μας) πρέπουν και το Ναι που (μας ?) αρμόζει
  
Κάτι (πολλά …) έχει λείψει από καιρό σ’ αυτή την περιπέτεια που λέγεται ζωή και αντί να είναι πλήρης εργασίας (απασχόλησης), ικανοποιητικού εισοδήματος, χαράς, διασκέδασης, φιλιών και ερώτων, έχει μετατραπεί σε θρίλερ  τρόμου για το αύριο, άγχους για το σήμερα και αγωνίας για «τι άλλο κακό θα μας βρει».

Ο απολογισμός της ζωής, φαρμάκι.
Τις  αιτίες τις γνωρίζουμε (μνημόνια, κοινωνικό σύστημα)
το αιτιατό το ζούμε ( η καθημερινότητα μας ) και
 οι αίτιοι επίσης γνωστοί (το πολιτικό σύστημα ).
… και  οι πρωταγωνιστές (εμείς) αυτοί της περιπέτειας κομπάρσοι ή πρωταγωνιστές ?

Της ζωής ταξιδευτές που προσπαθούμε (?) με νύχια και με δόντια να διατηρήσουμε (?) ζωντανή την πορεία, την  διαδρομή και επιμένουμε (?) στο ταξίδι ( της ζωής).
Της ζωής ταξιδευτές κακομοίρηδες που πάθαμε λάστιχο ( και αναζητούμε τον γρύλο) , σε προσωρινή(?) απόγνωση και σε αναχωρητισμό.

Εμείς γι' αλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μάς πάει.
Δεν μας ρωτάει καν, αδιαφορεί για τη θέλησή μας.

Στους  τόσο άχαρους καιρούς που ζούμε, ως πρωταγωνιστές και ουχί ως κομπάρσοι το όραμα για έναν βέλτερο κόσμο, για μια δίκαιη (λέμε...) κοινωνία πρέπει να είναι η «ουτοπία» μας.
 Δεν ξέρω καν αν αυτή η προσήλωση στην ουτοπία κάνει τους ανθρώπους αξιοθαύμαστους, γελοίους, ή λίγο και απ’ τα δύο.

Ξέρω με απόλυτη βεβαιότητα πως ότι απολαμβάνουμε πολιτικά, κοινωνικά, δικαιωματικά , που μας φαίνεται αυτονόητο αλλά δεν είναι, οφείλεται στη δράση ανθρώπων που δεν σκέφτηκαν έτσι.

Μην σκεφτούμε (προς το παρόν..) επαναστάσεις, εξεγέρσεις, εφόδους, αλλά  να πούμε το μεγάλο Ναι στη ζωή (εάν έχουμε συμφωνήσει να το πούμε) και  να φωνάξουμε μερικά μικρά Όχι όταν η ζωή ευτελίζεται, κινδυνεύει, απομακρύνεται από τη μεγάλη κατάφαση ( όπως τις μέρες που διανύουμε..) .


• Όχι στην κοινωνική ραθυμία, διότι μεγεθύνεται η αυθαιρεσία της εξουσίας, γίνεται αλαζονική, βίαιη και αποκρουστική· ανέλεγκτη, διότι οι πλείστοι αδρανούμε ή περιμένουμε να βγάλει το φίδι από την τρύπα ο κομματικός (μας) αντιπρόσωπος ή κάποιοι που πορεύονται στους δρόμους με σημαίες...Όχι στον καναπέ δηλαδή…

• Όχι στον διαμελισμό της Υγείας και της Παιδείας (διότι είναι από τα θεμελιώδη συστατικά στο εθνικό πολιτισμόμετρο, μαζί με την αλληλεγγύη και την επιστήμη, τον λόγο, την τέχνη).

• Όχι στους οργανικούς διανοούμενους και τους συστημικούς, τελάληδες και υπερασπιστές της καρικατούρας της δημοκρατίας, δημοσιογράφους και μέσα ενημέρωσης.

• Όχι στους αδαείς, αλλά απίστευτα ορθολογιστές, σε ό,τι αφορά τους τρόπους πλουτισμού τους,  και εφευρετικούς στη διαιώνιση της εξουσιαστικής βολής τους  πολιτικούς.

•Όχι στην λήθη πολιτικών δράσεων και έργων που μας έφεραν ως εδώ και αυτών που τις εφάρμοσαν (κομμάτων και προσώπων).

• Όχι στην δικαιολόγηση των σκυψοκεφάληδων και των υποταγμένων

• Όχι σε οτιδήποτε δεν προωθεί τον διάλογο και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και ανθρώπων.

• Όχι στον νέο ναζισμό (ποτέ πια φασισμός, έστω και αν ο καπιταλισμός τον ανασύρει ενίοτε για να κρύψει τις δικές του ενοχές, να μεταφέρει τις ευθύνες τάχα σε ακραίους, που είναι ακραιφνώς δικοί του…).

• Όχι σ' αυτόν που χτίζει ένα σπιτάκι (Κατσαρός) και λέει καλά είμαι εδώ· όχι σ' αυτούς που δεν χτίζουν (Νίτσε) τις πόλεις τους στον Βεζούβιο.

Όλα τούτα τα Όχι οδηγούν στο μεγάλο ναι στη Ζωή, στο χαρμόσυνο ξέσπασμά της (τις λύπες θα τις αντέξουμε).

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2018

…οι χείμαρροι και τα μεγάλα ποτάμια, από μικρές σταγόνες αποτελούνται, απλά είναι ενωμένες σε κοινή ροή...και «Θα ‘ρθει καιρός»

…οι χείμαρροι και τα μεγάλα ποτάμια, από μικρές σταγόνες αποτελούνται, απλά είναι ενωμένες σε κοινή ροή...και «Θα ‘ρθει καιρός»


Αφορμή ένα ποίημα  που ανάρτησε μια φίλη..
«κι αν νικηθήκαμε δεν ήταν απ΄ την τύχη ή τις αντιξοότητες, 
αλλά απ’ αυτό το πάθος μας για κάτι πιο μακρινό..
κι ο αγέρας που κλείνει απότομα τις πόρτες/και μένουμε πάντοτε έξω»  (Τάσος Λειβαδίτης)

Όμως …
..τις πόρτες θα τις ανοίξουμε …
Γιατί και ευτυχώς που υπάρχουν μερικοί σαλοί και μας ξεστραβώνουν μακριά από τη σκληρή κομματική πειθαρχία και ιεραρχία.
Λοξίες, θα τους έλεγα, εξεγερμένους της λογικής και του πάθους τους για μια άλλη Ζωή.
Ευτυχώς, επίσης, που υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που καταλαβαίνουν τι είναι ριζοσπαστικό, διαφορετικό, ικανό να βιωθεί, να γίνει κτήμα, να μετουσιωθεί.

Ας είμαστε λαϊκιστές – έτσι όπως οι εχθροί του λαού καταλαβαίνουν τον όρο. Τι έχουμε να χάσουμε πέρα από τις αλυσίδες μας;
 Ή μήπως το σώφρον είναι να περιμένουμε 99 χρόνια ψύχραιμοι και πολιτικώς ορθοί δουλοπάροικοι της αποικίας χρέους έως τέταρτης και πέμπτης γενεάς;

Όχι!
Ο ελληνικός λαός θα τινάξει από πάνω του τον ζυγό της ανελευθερίας και της υποτέλειας πολύ πιο πριν απ’ ό,τι φαντάζονται οι δεσμώτες του. Ίσως πιο σύντομα κι απ’ ό,τι φανταζόμαστε κι εμείς οι υπόλοιποι.

Θέλει ένα πολιτικό κίνημα διεξόδου.
Με έμπνευση και σχέδιο. Με στόχο απλό, σαφή και συνεγερτικό. Τη μεγάλη, παλλαϊκή, δημοκρατική και πατριωτική επανάσταση που θα ξαναστήσει τη χώρα στα πόδια της:

Για την πολιτική και πολιτιστική της αφύπνιση, την κοινωνική και παραγωγική της ανασυγκρότηση – με τη συνέγερση των υποτιμημένων πνευματικών και παραγωγικών δυνάμεων του τόπου·

Για τον γεωπολιτικό αναπροσανατολισμό της – την επανάκτηση της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της, και την εφαρμογή υπ’ αυτούς τους όρους μιας πολιτικής ειρήνης και καλής γειτονίας στην περιοχή.

Θέλει χρόνο.
 Και θέλει ξεκάθαρη απάντηση και προετοιμασία για κάθε ένα από τα εμπόδια που θα βρούμε στο δρόμο μας.
Διότι εκτός από τους πολιτικούς συσχετισμούς έχουμε πλέον να ανατρέψουμε και τα νομικά δεσμά με τα οποία είναι χειροπόδαρα δεμένη η χώρα – ενισχυμένα απ’ τη συνενοχή στο έγκλημα των «αριστερών» του ΣΥΡΙΖΑ και των «πατριωτών» των ΑΝΕΛ.

Γι’ αυτό πρέπει να αποδειχθούμε πραγματικά «λαϊκιστές».
Να αμφισβητήσουμε την ηθική, πολιτική και νομική βάση των μνημονίων.
Να προσβάλουμε τη δημοκρατικοφάνεια του σημερινού σάπιου και προδοτικού πολιτικού συστήματος.

Με έναν τόσο ηχηρό τρόπο που να μην αφήνει καμία αμφιβολία σε κανέναν. Ούτε μέσα, ούτε έξω απ’ τη χώρα.

Να κάνουμε αυτό ακριβώς που φοβούνται.
Να τους καταργήσουμε.
Να καταργήσουμε την πολιτειακή βάση όλων των παράνομων αποφάσεων και δεσμεύσεων.
Να επανιδρύσουμε την Ελληνική Δημοκρατία – επαναστατικώ δικαίω:

 Με ένα Νέο Σύνταγμα – που θα προκύψει από συμμετοχικές διαδικασίες παλλαϊκής διαβούλευσης και θα καθιστά πραγματικά δημοκρατικό το πλαίσιο των θεσμών και των πολιτικών δικαιωμάτων (ενεργός πολιτική συμμετοχή και έλεγχος της διακυβέρνησης).

Με την αναδιαπραγμάτευση των οικονομικών και άλλων υποχρεώσεων της χώρας από μηδενική βάση, μη αναγνωρίζοντας καμία προηγούμενη δέσμευση (μνημονιακές συμβάσεις, προεδρικά διατάγματα, αποφάσεις Κοινοβουλίου κ.λπ.).

Με τον πολιτικό εξοστρακισμό όσων συμμετείχαν στις κυβερνήσεις των μνημονίων (τη στέρηση των πολιτικών τους δικαιωμάτων).

Ας οραματιστούμε ένα νέο ελληνικό κράτος όπου η μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία θα πάρει επιτέλους τις τύχες της στα χέρια της.
Να γίνει η Ελλάδα διεθνές κέντρο προώθησης της σεισάχθειας και της πραγματικής δημοκρατίας.
 Ας μοχθήσουμε για την ισχύ του λαού, στη χώρα μας και σε όλον τον κόσμο.


Ξέρω πως κάποιοι θα υπομειδιούν κοροϊδευτικά, άλλοι  θα σκέφτονται πως αυτά είναι ανέφικτα και όσοι λένε και προτείνουν τέτοια είναι αιθεροβάμονες, και πως ζούμε σε άλλο κόσμο, αρκετοί θα τα χαρακτηρίζουν βλακείες και μερικοί θα τα προσπεράσουν- τα γραφόμενα- ανέπαφα.

Όμως ξέρω,
πως υπάρχουν πολλοί που θα σκεφτούν,
πως υπάρχουν πολλοί που θέλουν αλλά δεν πως,
πως υπάρχουν πολλοί που απορρίπτουν  τον ρεαλισμό της υποταγής,
πως υπάρχουν πολλοί – όπως και εγώ-που πιστεύουν, ότι εκείνο που πρωτίστως χρειάζεται ο λαϊκός κόσμος ευρύτερα,
είναι πεποίθηση και έμπνευση.

Πεποίθηση, χτισμένη πάνω σε μια πειστική, εναλλακτική λύση απέναντι στη μνημονιακή τραγωδία και
έμπνευση που θα τροφοδοτείται από μια πρωτοποριακή αίσθηση του ιστορικού χρόνου.

Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε ένα δυναμικό σχέδιο κοινωνικής ανατροπής με την :

δημιουργία κοινού μετώπου της εργατικής τάξης και των μεσαίων στρωμάτων, παλιών και νέων (αγρότες, επαγγελματίες από τη μια πλευρά, μισθωτά μεσαία στρώματα από την άλλη),

και την συγκρότηση ενός δυναμικού, ενιαίου μετώπου των ριζοσπαστικών, αντιμνημονιακών δυνάμεων.
Με  ηγέτη  πάντα τον  ίδιο τον λαό.
Και απαντώντας στο πως και με ποιους,
υπενθυμίζω πως και οι χείμαρροι και τα μεγάλα ποτάμια, από μικρές σταγόνες αποτελούνται, απλά είναι ενωμένες σε κοινή ροή...

Γιατί όπως «λέει η Κατερίνα Γώγου, «Θα ‘ρθει καιρός»

«Θαρθεί καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
– μη βλέπεις εμένα – μην κλαις. Εσύ είσ’ η ελπίδα
άκου θάρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θά ‘μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι – σκέψου! – θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
Να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές
απροσάρμοστοι-καταπίεση-μοναξιά-τιμή-κέρδος-εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία – δε θέλω να λέω ψέματα –
δύσκολοι καιροί.
Και θάρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω – μην περιμένεις κι από μένα πολλά –
τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ’ όλα αυτά Μαρία.»



Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Όποιος φοβάται να πει αυτό που σκέφτεται, στο τέλος θα καταλήξει να σκέφτεται αυτό που δεν φοβάται να πει…


Όποιος φοβάται να πει αυτό που σκέφτεται, στο τέλος θα καταλήξει να σκέφτεται αυτό που δεν φοβάται να πει…


Στο «πολιτισμό» των ανθρώπων ακόμα και ο θάνατος έχει διαφορετικές όψεις.
Υπάρχουν δολοφονίες και θάνατοι που είναι πολύ «ξενέρωτες» για τα μέσα μαζικής αποχαύνωσης.
Υπάρχουν άλλες που ανατριχιάζεις και χύνεις ποτάμια δάκρυα γιατί σ’ αγγίζουν.

Γιατί σ’ αγγίζουν;
Γιατί είναι κοντά.
Who gives a f@uck για κάποιον που σκοτώνουν σε μια άλλη ήπειρο;
Κάπου στα βάθη της Αφρικής σφαγιάζονται χιλιάδες, κάπου στη Λατινική Αμερική πίσω από τις φιέστες των καρναβαλιών και της Κοπακαμπάνα, η ζωή είναι ζούγκλα που αν ζήσεις πάνω από τα 40 είσαι φαινόμενο.
Στη Μέση ανατολή είναι η παιδική χαρά των εμπόρων του θανάτου εδώ και κάτι άπειρα χρόνια.
Η Γάζα στενάζει, το Ιράκ ισοπεδώθηκε, η Λιβύη γύρισε στην εποχή των σπηλαίων, το Αιγαίο νεκροταφείο, οι Κούρδοι σφαγιάζονται ανηλεώς, η Συρία ένα απέραντο δράμα.
Στα διάφορα Βιετνάμ αυτού του κόσμου λαοί ισοπεδώθηκαν, γυναικόπαιδα σφαγιάστηκαν, όπως και σ΄ όλη την ανθρώπινη ιστορία, τα παιχνίδια πολέμου, τρομοκρατίας, βίας, απανθρωπιάς είναι το φετίχ αυτού του ιού που κατασπαράζει τη γη σαν καρκίνωμα και ονομάζεται άνθρωπος.

Η ανθρώπινη ιστορία είναι φτιαγμένη από πολέμους και βία.
Λαοί ολόκληροι εξαφανίστηκαν από το χάρτη χωρίς να χυθεί δάκρυ από τους υπηκόους νοικοκύρηδες των κρατών που τους έσφαξαν αλύπητα.

Εκατομμύρια νιάτα εξαφανίστηκαν από το χάρτη πολεμώντας για κάποιες «μεγάλες ιδέες».

Εκατομμύρια άνθρωποι αλληλομισήθηκαν γιατί έτσι έπρεπε, γιατί είχαν διαφορετικό χρώμα, θρησκεία, μωρόδοξους ηγέτες που ονειρευόντουσαν να είναι κυρίαρχοι του κόσμου.

Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν γιατί πεινάνε απέναντι σε άλλους τόσους που πεθαίνουν γιατί τρώνε υπερβολικά!
Τα δάκρυα για όλους αυτούς είναι επιλεκτικά.
Η πραγματική τρομοκρατία είναι η ίδια η ανθρώπινη σκέψη ορισμένων.
Η φύση ολόκληρη με κάθε ζωντανό πλάσμα επάνω της , στενάζει από το «μεγαλείο» αυτής της ανθρωποκεντρικής σκέψης.
Ο πλανήτης βιώνει ασταμάτητα μια αιματηρή δυσαρμονία.
Των πάρα πολύ λίγων ενάντια πολλούς.
Μα για «περάσουν» χρειάζονται τα μέσα (ΜΜΕ και πολιτική), οι άνθρωποι (πολιτικοί και υπηρέτες), η βία (πόλεμοι και φασισμός)
Έτσι ακριβώς.
Γι’ αυτό και μπορεί το κάθε χαζοκάναλο να πλασάρει ότι θέλει όπως το θέλει.
Γι’ αυτό μπορεί ο κάθε πολιτικάντης της δεκάρας να γίνεται αρχηγός και να καθοδηγεί τα πλήθη.
Γι’ αυτό μπορεί ένας πόλεμος να ονομάζεται δίκαιος κι ένας άλλος άδικος.
Γι’ αυτό μπορεί ένας θάνατος να προκαλεί δάκρυα κι ένας άλλος ευχαρίστηση….

Μα, πως γίναμε έτσι, πως ανεχόμαστε τον θάνατο και την καταστροφή ;
Πως ανεχόμαστε τους χιλιάδες πνιγμούς στο Αιγαίο, την ολοκληρωτική γενοκτονία των Σύριων, τον αφανισμό των Κούρδων, την εξαφάνιση των Λίβυων, τον θάνατο να μας περιτριγυρίζει ;
Μήπως σκληρύναμε από τις δυσκολίες της ζωής, την ανεργία, την λιτότητα την γενικότερη απογοήτευση ;
Δεν αντιλαμβάνεστε , πως από το «Σε εμένα δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα» μεταβήκαμε στο «Ω, μακάρι να μην μου συμβεί τίποτα χειρότερο» ;
Δεν αντιλαμβάνεστε πως γύρω μας συμβαίνει κάθε μέρα κάτι που αφορά τον καθένα, ο πόνος του κάθε ανθρώπου δεν μπορεί να ακουστεί από τους υπόλοιπους

Έχουμε μάτια αλλά βλέπουμε εκεί που μας δείχνουν.
Έχουμε αυτιά αλλά ακούμε αυτό που μας λένε.
Έχουμε στόμα αλλά λέμε αυτό που επιτρέπεται.
….και «όποιος φοβάται να πει αυτό που σκέφτεται, στο τέλος θα καταλήξει να σκέφτεται αυτό που δεν φοβάται να πει…»

Η άγνοια κι ο φόβος είναι τα ισχυρότερα όπλα. Κι όταν συνδυάζονται με τη δυστυχία γίνονται μοχλός κάθε ανωμαλίας.
Η μόνη ερώτηση που μπορεί να έχει κάποια λογική είναι μια.
Σε κάθε περίπτωση ποιος ωφελείται από το τάδε γεγονός;
Πως πείθονται οι λαοί να μισούν;
Η αδικία, η ανισότητα, η πείνα, η δυστυχία, η κάθε μορφή εκμετάλλευσης είναι εν δυνάμει εστίες έκρηξης.

Και ο φόβος.
Ο φόβος της δουλείας, της αδυναμίας ελευθερίας στριμώχνει το σκλάβο στο τοίχο και τότε βρίσκεται πάντα ένας καλοθελητής να του κατευθύνει όλη την οργή που έχει μαζευτεί μέσα του στον ένοχο που θα του υποδείξει…
Εμείς, εδώ σ’ αυτή τη ταλαίπωρη πατρίδα φτωχαίνουμε, χάνουμε ότι είχαμε μάθει να έχουμε, αλλάζουμε, συσσωρεύουμε μέσα μας οργή που σιγοβράζει και μας ψήνει σιγά σιγά, άραγε ποια αδρανοποιητικό μέσο μας ετοιμάζουν για να «ξεχάσουμε»;

Αναρωτιέμαι τι…
Χρειάζεται ένας σοβαρός λόγος για να μοιάζει ασήμαντο το γεγονός πως θα σου πάρουν το σπίτι.
Χρειάζεται ένας σοβαρός λόγος για να μοιάζουν ασήμαντα η ανεργία, η πείνα, η αρρώστια, η ζητιανιά…
Πολλοί στρατοί στο Αιγαίο, η Τουρκία του Ερντογάν αχαλίνωτη, η Συρία νέο εργαστήρι πολέμου, η Ευρώπη με τα Hot Spot..Stop και η Ελλάδα στην μέση αυτών και στην άκρη των εξελίξεων, έρμαιο αποφάσεων άλλων, με ελλειμματική πολιτική «ηγεσία» (κυβέρνησης και αντιπολίτευσης) και με τους νεοναζί φασίστες να χαίρονται γιατί ψαρεύουν εύκολα στα θολά νερά της απελπισίας.
Ας μη βιαζόμαστε λοιπόν.
Τα χειρότερα έρχονται.