Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2019

«των μεν ιδίων αμαρτημάτων συνήγοροι γίνονται, των δε αλλοτρίων κατήγοροι »* Περί Ηλείας και των άλλων (ξέρουν αυτοί ποιους εννοώ)


«των μεν ιδίων αμαρτημάτων συνήγοροι γίνονται, των δε αλλοτρίων κατήγοροι »*
Περί Ηλείας και των άλλων (ξέρουν αυτοί ποιους εννοώ)



..γνωστός τρόπος (αποτυχημένος) δια δρόμοι σε υπουργεία/κομματικά παρακάλια/ επικοινωνία/  αντί πίεσης και πρότασης ικανού σχέδιού ανάτασης της Ηλείας, του Πύργου, της Ολυμπίας 

Ξεχνούν το παρελθόν και τις ευθύνες τους, τα διαγράφουν, εμφανίζονται ως νέο/νέοι και επιρρίπτουν ευθύνες στους ασκούντες κριτική..

Έλεγε  ο Αριστοφάνης ότι στην Αθήνα, στην εποχή του, όποιος ασκούσε κριτική, χαρακτηριζόταν αυθωρεί και παραχρήμα μισόδημος, εχθρός του λαού, όποια ερμηνεία κι αν δοθεί στο πρώτο συνθετικό της έννοιας.

Εννοείται εχθρός της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, διότι ο ασκών κριτική χαλάει τη σούπα των καθιερωμένων και πριονίζει τις θέσεις εξουσίας των βολεμένων.
Τι διαστροφή κι αυτή.

 Όλοι οι καρεκλοκένταυροι(οι τρόφιμοι της πολιτικής και ύαινες της Ηλείας ) μιλάνε στο όνομα του λαού, της Δημοκρατίας, της Ανάπτυξης.
Ευφυεστάτη, οξυνουστάτη διαστροφή, λυσιτελεστάτη, παρακαλώ.

Θα έπρεπε να λάβουμε υπ’ όψιν, προτού προβούμε σε οποιονδήποτε χαρακτηρισμό, ότι εκείνος που ασκεί κριτική δεν το κάνει για την ψυχή της μάνας του, μήτε μνησικακεί από το υπόγειό του· ευθαρσώς βγαίνει στην Πνύκα και στηλιτεύει τα κακώς κείμενα.

Εάν κάποιοι θεωρούν ότι προσβάλλονται, θίγονται κ.λπ. ας συμμετάσχουν στον διάλογο, διότι εκεί αποσκοπεί η κριτική.

Έχουν το θάρρος;
Εάν ναι, ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν.
Εάν δεν το έχουν (δεν το έχουν!), ας πυργωθούν στην ασφάλεια της καρεκλίτσας τους και ας κοιτάξουν να συμμαζέψουν τ’ ασυμμάζευτα των πράξεών τους (αλλά και των λόγων τους).

Ας σταματήσουν τους ανόητους εξυπνακισμούς, την  επιδεικνυόμενη αυταρέσκειά τους ωσάν Next (και πρώην και αεί .. ?) Top Model, την απέραντη αγραμματοσύνη τους, την έλλειψη συνεκτικού σχεδίου ανάταξης της Ηλείας, του Πύργου, της Ολυμπίας … , την απουσία οράματος και  στρατηγικής…  καθοδηγούμενοι κυρίως από τα άγχη της καθημερινής επικοινωνιακής διαχείρισης …σαν  πριμαντόνες…
Προς τούτους δε λέγω:  το δάχτυλο που κουνούν προς έχοντες άλλη σκέψη ( από αυτό δεν έχουν…)  ας το χρησιμοποιήσουν για αλλού..( να ξύσουν τη μύτη τους που έχει μεγαλώσει από τα ψέματα, να συνεχίσουν να γεύονται με  το δάχτυλα στο μέλι της εξουσίας, ή να το βάλουν όπου  θέλουν  εις το σώμα τους ..).
Θύτες  με προβιά (…τομάρια δηλαδή..) ρέκτη, αναμορφωτή, νέου…είναι (που έθυσαν τον τόπο-την Ηλεία κλπ-  για την καρέκλα τους  και τη βολή τους )
Αυτοί είναι « κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει» που τραγουδά και ο Διονύσης..

Η παρακμή της πολιτικής και της Ηλείας δεν είναι υπόθεση, είναι πραγματικότητα.
Υπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα που ευθύνονται για την καταβαράθρωση των θεσμών και την απώλεια της αξιοπρέπειας όσων κινούνται στη μεθόριο της επιβίωσης, αίτιοι και συναυτουργοί της καθοδικής σπείρας  στην  οποία στροβιλίζεται  ο τόπος μας ( Ηλεία, Πύργος, Ολυμπία …), στον φαύλο κύκλο  στον οποίο διατελούμε … ( θα..θα..θα.. Ολυμπία οδός, Σιδηρόδρομος, ΑΕΙ, Αεροδρόμιο, Ανάπτυξη,

Είναι αυτοί που εξουσιάζουν αλλά και όσοι, ενώ όφειλαν, δεν ασκούν κριτική ή προσποιούνται ότι ασκούν, αλλά, παρακαλώ, σε υψηλό επίπεδο, πεπολιτισμένο, ιδεολογικό.

Ενδύουν με εύηχα και καθώς πρέπει λόγια τα ιδιοτελή τους συμφέροντα, τα επιδιωκόμενα οικονομικά ή άλλου είδους οφέλη, μασκαρεύουν τη   υστεροβουλία ως κοινό καλό..

Ποιοι είναι ( και με έχουν πολύ εκνευρίσει… !) … πρώην βουλευτές που απέτυχαν να εκλεγούν και έγιναν Δήμαρχοι ( και μέσω της Δημαρχίας και πάλι στην Βουλή…), πρώην Δήμαρχοι που ξανάγιναν Δήμαρχοι, αποτυχημένοι Αντιπεριφερειάρχες που ενδύθηκαν την Δημαρχία, Βουλευτές που συγχέουν (ηθελημένα) τον ρόλο τους με το «κατόπιν ενεργειών μου…», και ένα κοπάδι τσακαλιών που περιστρέφεται γύρω τους για …( εδώ βάλτε ότι πάει ο νους σας και οι επιδιώξεις τους…οικονομικό όφελος και εξουσία…)
Κούνια που τους κούναγε.

Αλλά, βλέπω, αυτοί οι ποιοτικοί κριτικοί είναι αρκούντως βολεμένοι, με μόνιμες δουλειές, με μισθούς, έτοιμοι να κατασπαράξουν κάθε έναν που πραγματικά αγωνίζεται για να επιβιώσει.

Δεν χρειάζονται μαθήματα δημοκρατίας από τέτοιους τύπους, τολμηροί νέοι χρειάζονται να σκαμπιλίσουν όλα τα δήθεν, κάθε καθωσπρεπισμό, να ξεβρομίσει ο τόπος από τους επαγγελματίες της ενημέρωσης, της ιδεολογίας, της πολιτικής.

Κομμάτι δύσκολο, ναι, αλλά επιτέλους ας αναφανεί κάτι εγκάρδιο κι ας μην είναι ταραξικάρδιο· να φύγει η κούραση, να πάψει η αδράνεια.

Υπό κανονικές συνθήκες αυτός που ασκεί κριτική θα ‘πρεπε να αποκαλείται όχι μισόδημος, αλλά ακριβώς το αντίθετο, σε ό,τι αφορά το πρώτο συνθετικό.
Αντίθετο του μισώ είναι το φιλώ (αγαπώ).
Φιλείν έφυμεν έλεγε ο Σοφοκλής.
Ωστε φιλόδημος.

Αυτό σημαίνει ότι πηγή της κριτικής είναι το ενδιαφέρον για τον δήμο, για την κοινωνία, εναντίον της οποίας έχουν εξαπολύσει ανελέητο πόλεμο το κράτος και τα παπαγαλάκια της δημοσιογραφίας ( τα τοπικά 3 Π….)

Άρα ανάγκη πάσα να πολλαπλασιαστούν οι φιλόδημοι κριτικοί και ας βράζουν στο ζουμί τους άρχοντες, αρχοντόπουλα και υποτακτικοί, ή ας παραδοθούν, αναγνωρίζοντας ότι η νίκη τους είναι Πύρρειος…

Ο κριτικός λόγος, ακόμη κι αν είναι ελλιπής, είναι όμως βουτηγμένος στην ευδιαθεσία, την αγωνία, το ενδιαφέρον, την αγάπη για την κοινωνία, είναι δημοκρατικός, προάγει δηλαδή τον διάλογο και τη ζύμωση ιδεών, γνήσιο τέκνο της δικαιοσύνης, ηθικής τε και πολιτικής.
Και η δικαιοσύνη, σήμερα, δεν είναι το συμφέρον του ισχυρού, όπως νόμιζε ο Θρασύμαχος.
Έχει γούστο το γλωσσικό τακτ πολλών, όπως οι ίδιοι δηλώνουν, αριστερών…

Ως πότε Οι Ηλείοι θα αποδέχονται το δούλεμα, ως πότε θα μας θεωρούν δεδομένους

Οι πολλοί των ανθρώπων, των μεν ιδίων αμαρτημάτων συνήγοροι γίνονται, των δε αλλοτρίων κατήγοροι.» Απολλώνιος ο Τυανεύς, 1ος αιών μ.Χ., Νεοπυθαγόρειος φιλόσοφος

Πολιτευτής
Στίχοι/Μουσική:Διονύσης Σαββόπουλος

Αυτά τα λόγια με σφίξανε σαν πένσα,
τα είπε χθες το βράδυ μια ψυχή
κι ένας φαλάκρας, απ' έξω και από μέσα χαμογελούσε,
ναι, γιατί να σκοτιστεί.

Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;
τώρα κοκορεύεσαι επάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.

Στη φοιτητριούλα που σ' έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω πονηρέ πολιτευτή.
Τζάμπα χαραμίζει θα πάω να της πω
το νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό.

Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει
και ότι σε γλιτώνει και σου δίνει την αιτία
είναι που χρειάζεται και η γραφειοκρατία.

Ο πρώτος προβοκάτορας απ' όλους στη ζωή μου
είναι η αφεντιά σου που αντιγράφει την φωνή μου.
άλλαξες το σώμα μου με έπιπλα και σκεύη
σαν τον σοσιαλισμό που σε βολεύει.

Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις
εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις
παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα
απ' το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα.




Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2019

Εκπαίδευση «α λα μπολονέζ»

Εκπαίδευση  «α λα μπολονέζ»



Η εκπαίδευση είναι κλάδος.
 Η παιδεία όχι. Είναι θεμέλιο.

Θεμέλιο για όλα τα άλλα. Για τους καλούμενους «πυλώνες» της κοινωνίας.
Την υγεία, τη δικαιοσύνη, τον στρατό ή ό,τι άλλο. Αυτό δεν υποτιμά κανέναν από εκείνους που τυπικά δεν ασκούν την εκπαίδευση ως επάγγελμα. Τον γιατρό που κρατά στο χειρουργείο τη ζωή του ασθενούς στα χέρια του. Τον δικαστή που πρέπει να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο. Τον στρατιώτη ο οποίος περιφρουρεί την ακεραιότητα της χώρας.

Όμως όλοι αυτοί βασίζονται σε ένα υπάρχον -είτε ελλείπον- θεμέλιο παιδείας που παρέχεται από ολόκληρη την κοινωνία, σε κάθε τομέα και επίπεδο, αλλά σε καθοριστικό βαθμό από την εκπαίδευση κάθε βαθμίδας.

Η επίθεση δια της υποβαθμίσεως  που αυτή τη στιγμή δέχεται εκπαίδευση είναι,
πρώτον, επίθεση εναντίον του μέλλοντος των νέων.. των παιδιών και,
δεύτερον, επίθεση εναντίον της παιδείας ως θεμελίου και άρα εναντίον ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας.

Επίθεση εναντίον της ελληνικής κοινωνίας, διότι αυτό που στην ουσία επιχειρείται είναι η απαξίωση του δημόσιου σχολείου ως θεσμού που προάγει την κριτική σκέψη και την πολιτική συνείδηση, δημιουργώντας ανθρώπους που, παρά τις ομολογημένες δυσλειτουργίες των ιδρυμάτων, διακρίνονται, χάρη στις βάσεις που απέκτησαν στην πατρίδα μας, σε παγκόσμιο επίπεδο.

Επίθεση της απαξίωσης, του δήθεν, της κενότητας και ευχών «επί τη ενάρξει μαθημάτων εν τοις σχολείοις».

Επίθεση δια της υποβαθμίσεως με τεράστιες ελλείψεις εκπαιδευτικών, με μαθήματα σε  λυόμενες αίθουσες, με ανέλεγκτα από πλευράς στατικότητας( σε σεισμογενή περιοχή η Ηλεία…) και ασυντήρητα τα σχολικά κτίρια, με έντονα προβλήματα στην μεταφορά των μαθητών, με εκπαιδευτικούς υποαμειβόμενους κι άλλους μόνιμα στην γαλέρα της αναπλήρωσης, με ΑΕΙ (κατ’ όνομα …) και μάλλον υπό αίρεση( όπως αυτό της Αμαλιάδας …ίσως και του Πύργου), με υπεράριθμα τμήματα, με μαθητές και γονείς θύματα της κρίσης και των μνημονίων…

Επίθεση με την υπονόμευση της σχέσης δασκάλου-μαθητή, αφού τον ρόλο υπερ-παιδαγωγού έχουν αναλάβει εργολαβία τα μίντια, αναίρεση κάθε κριτικού, δημιουργικού και πολιτικού πνεύματος, υποταγή των σχολείων σε μια καταναλωτική λογική η οποία καταφέρνει πολλές φορές να μεταμφιέσει τον κυνισμό της με ένα δήθεν προοδευτικό προσωπείο.

Επίθεση για μεταλλαχτεί η παιδεία σε τηλεοπτικό πρόγραμμα μάστερ σεφ, όπου το προτεινόμενο «γκουρμέ» πιάτο είναι οι σάρκες των εργαζόμενων σε αυτήν, εκπαιδευτικών, διοικητικών, μαθητών, σπουδαστών, φοιτητών.

 Και μια και το αναφέραμε, ας σκεφτούμε τι έγινε με τη δημόσια τηλεόραση για να καταλάβουμε τι θα γίνει με τη δημόσια παιδεία.
Όπως τα ιδιωτικά κανάλια λεηλάτησαν σε κάθε επίπεδο τα δημόσια, έτσι και η δημόσια παιδεία πρόκειται να λεηλατηθεί –λεηλατείται ήδη–από το μεταλλαγμένο υποκατάστατό της, την ιδιωτική, σε επίπεδο προσωπικού και τεχνογνωσίας.

Αυτή η εκπαίδευση «α λα μπολονέζ», που επιβάλλεται με τη μεγαλύτερη και αποδοτικότερη, λέει, σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας   αυτή η Παιδεία, που την αναγνωρίζει μάλλον μόνο ως εκπαίδευση, έχει μια καθαρά εργαλειακή αξία, ανταλλάξιμη στη ρωμαϊκή αρένα της ελεύθερης αγοράς, αυτή η εκπαίδευση όπου οι εργαλειακές ικανότητες, και ιδίως οι ικανότητες της αποτελεσματικότητας και της ηγεσίας (leadership), όχι απλώς προηγούνται των ικανοτήτων τού συναισθάνεσθαι και της ηθικής ορθότητας, αλλά σιωπηλώς τις απορρίπτουν ως τροχοπέδη των επιδιώξεών τους.

Αυτή η εκπαίδευση…όταν οι νέοι άνθρωποι δεν θα μπορούν να κατανοήσουν το νόημα μιας απλής πρότασης σε τέσσερις γραμμές, όταν δεν θα είναι σε θέση να εκφραστούν, να αρθρώσουν κριτικό λόγο, να κάνουν μια απλή διαίρεση, όταν ο δάσκαλος ή η δασκάλα θα έχουν μεταφερθεί από την αίθουσα διδασκαλίας σε έναν υπολογιστή και θα έχουν «κακοποιηθεί», κυριολεκτικά και μεταφορικά, καθώς θα έχουν μετατραπεί σε ολόγραμμα, θα είναι ήδη πολύ αργά για όλους μας.

Απέναντι σε αυτήν τη μετάλλαξη και σε αυτόν τον κυνισμό...

Αντίστασή  που θα λέει   «όχι» στην απαξίωση της παιδείας – απαξίωση που έχει οδηγήσει ήδη σε τερατογενέσεις.

Εκπαίδευση  στην ανθρωπιά, κατά πρώτον, και στην επιστημονική εξειδίκευση και δεξιότητα, κατά δεύτερον.

…Καλή σχολική Χρονιά !!!

Σημείωση:
Ο τίτλος (…Εκπαίδευση «α λα μπολονέζ» ) δεν έχει σχέση μα τα μακαρόνια ...αλλά έχει σχέση με την» διαδικασία της Μπολόνια: δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου τριτοβάθμιας εκπαίδευσης» που εγκαινιάστηκε με τη διακήρυξη της Μπολόνια ( της 19ης Ιουνίου 1999 - Κοινή δήλωση των Ευρωπαίων Υπουργών Παιδείας
Η πόλη της Ιταλίας συμβολίζει, εδώ και καιρό, τη νεοφιλελεύθερη επίθεση ενάντια στο δημόσιο και

ακαδημαϊκό πανεπιστήμιο και της εκπαίδευσης γενικότερα . Συμβολίζει την αντίληψη ότι η εκπαίδευση είναι ένα κοινό εμπόρευμα, όπως οι οδοντόβουρτσες, τα φασολάκια κ.ά. Και ένα εμπόρευμα πρέπει να παράγεται από ανθρώπους που ξέρουν από εμπορεύματα, να είναι ευπώλητο και, βέβαια, ο καταναλωτής χρήστης να έχει τον παρά για να το αγοράσει.

Κυριακή, 1 Σεπτεμβρίου 2019

Καβαφικά


Καβαφικά 


Όταν ομιλούν οι ποιητές, ή η ποίησις είναι πολιτική.
Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο / πρέπει με το δικαίωμά σου να ’σαι / πολίτης εις των ιδεών την πόλι. Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, / τούτο προσπάθησε τουλάχιστον / όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις. Δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. / Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ / στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γην την χάλασες.

Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει· / τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών, / τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα Εύγε. Οι άνθρωποι γνωρίζουν τα γινόμενα / …

Η μυστική βοή τούς έρχεται των πλησιαζόντων γεγονότων. Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή, / Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις. Αλλη καταστροφή που δεν την φανταζόμεθαν, / εξαφνική, / ραγδαία πέφτει πάνω μας, / κι ανέτοιμους -πού καιρός πια- μάς συνεπαίρνει. Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, / αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει. Η Ιθάκη σ’ έδωσε το ωραίο ταξίδι. / Χωρίς αυτήν δεν θα έβγαινες στον δρόμο. / Αλλα δεν έχει να σε δώσει πια. Ειν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων. / …Αλλ’ όταν η μεγάλη κρίσις έλθει, / η τόλμη κ’ η απόφασή μας χάνονται. Η πόλις η διδάσκαλος, η πανελλήνια κορυφή, / εις κάθε λόγο, εις κάθε τέχνη η πιο σοφή. Και τώρα μη με αρχίζεις ευφυολογίες, / τα «Πού οι Ελληνες;» και «Πού τα Ελληνικά»… / Ωστε ανελλήνιστοι δεν είμεθα θαρρώ. Ο ένας τον άλλον σκουντά και σκουντουφλά / …γιατί κατάλαβαν τι είδος βοή είναι τούτη, / τα ένοιωσαν πια τα βήματα των Ερινύων. Ευτυχισμένοι όλοι που πιστεύουν, / και σαν τον βασιλέα κυρ Μανουήλ τελειώνουν / ντυμένοι μες στην πίστι των σεμνότατα.

Κ’ ήπια από δυνατά κρασιά, καθώς / που πίνουν οι ανδρείοι της ηδονής. Μέσα στον έκλυτο της νεότητάς μου βίο / μορφώνονταν βουλές της ποιήσεώς μου, σχεδιάζονταν της τέχνης μου η περιοχή. Ιδεώδης εν τη λύπη σου. Μα ποιοι ήσαν τούτοι δεν γνώριζε κανείς, / μήτε ποια η πατρίς του μες στο μέγα πανελλήνιον. Διαβάτη, αν είσαι Αλεξανδρεύς, δεν θα επικρίνεις. Ξέρεις την ορμή / του βίου μας· τι θέρμην έχει· τι ηδονή υπέρτατη. Είμεθα ένα κράμα εδώ· Σύροι, Γραικοί, Αρμένιοι, Μήδοι.
Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα, / που πλήρης είναι αυτής η όρασίς μου. Βγήκα ν’ αλλάξω σκέψεις βλέποντας τουλάχιστον / ολίγη αγαπημένη πολιτεία, / ολίγη κίνηση του δρόμου και των μαγαζιών. Μες στα παληά τα σώματά των τα φθαρμένα / κάθονται των γερόντων η ψυχές. / Τι θλιβερές που είναι η πτωχές / και πώς βαρυούνται την ζωή την άθλια που τραβούνε. / Πώς τρέμουν μην την χάσουνε και πώς την αγαπούνε. Γενναίοι οσάκις είναι πλούσιοι, κι όταν / είναι πτωχοί, πάλι εις μικρόν γενναίοι, / πάλι συντρέχοντες όσο μπορούνε· / πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες, / πλην χωρίς μίσος για τους ψευδομένους.

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα / που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Οχι / να πούνε. Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ / μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. / …Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. / Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω. -Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα / να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους; / Γιατί οι βάρβαροι θα φτάσουν σήμερα· / κ’ αυτοί βαριούνται ευφράδειες και δημηγορίες.

Όταν ομιλούν οι ποιητές, ή η ποίησις είναι πολιτική.
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (Αλεξάνδρεια, 17 Απριλίου 1863 (π.ημ.) / 29 Απριλίου 1863 Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1933) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές της σύγχρονης εποχής. 

Καβάφης Κ. Π.: Η Πόλις
Η Πόλις / Τετραλογία Μουσικό άλμπουμ του Δήμος Μούτση ~ Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Χρήστος Λεττονός

Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου, μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου − σαν νεκρός − θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού − μη ελπίζεις −
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κόχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.



Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019

Ορκωμοσίες και η τάλαινα Ηλεία…


Ορκωμοσίες και η τάλαινα Ηλεία…



Τη στάση των ανθρώπων, που ενώ τους φταίνε όλα δεν κάνουν τίποτε για να απαλλαγούν από αυτά που τους ενοχλούν, την είχαν ψέξει από πολύ παλιά οι Έλληνες στοχαστές.
«Δυσαρεστεΰνται πάσι  και πάλιν τοίσιν αυτέοισιν εμπελάζονται» -έλεγε ο Δημόκριτος-, δηλαδή με όλα δυσαρεστούνται οι άνθρωποι, αλλά και πάλι στα ίδια επανέρχονται,  πολλώ δε μάλλον επιλέγουν τους ίδιους ..και απαράλλακτους να διαχειριστούν το μέλλον του τόπου μας, της Ηλείας, του Πύργου, της Ολυμπίας, της Αμαλιάδας…  

Ορκωμοσίες καρικατούρες …. ανάλογες των πλανηταρχών, των παπών και πασών των  Ηλειών, ένα νέο είδος Life Style της πολιτικής, με  κινήσεις και μορφασμούςκάτι σαν παγόνια!- που περπατούν,αστραφτερά χαμόγελα(σαν διαφήμιση οδοντόκρεμας), φορέματα και αρώματα(χωρίς χρώματα)-έκθεση σωμάτων, στολών, κάλλους (..και κάλους ) και της χάρης (σαν πασαρέλα…), μεγάλα λόγια (συναγωνιζόμενα αυτά των προεκλογικών λόγων ), φιλήδονες και  ταυτόχρονα λιγούρικες ματιές στη κάμερα των δημοσιογράφων, ανομολόγητες επιδιώξεις για κάποια τέλος πάντων καρέκλα εξουσίας, ένα αχρείαστο πανηγύρι μετά των ανάλογων τραπεζωμάτων και πυροτεχνημάτων, προβολή κουμανταδόρων και των γνωστών νταβατζήδων και αρπαχτικών του δημόσιου βίου της Ηλείας (αυτών που μας έχουν κάνει τον βίο αβίωτο και τον τόπο μας χωρίς…δρόμο, σιδηρόδρομο, αεροδρόμιο…..)

Πολιτικοί του Life Style, ηδονιστές στιγμιαίοι, κάτι σαν τον νεσκαφέ φραπέ, επιρρεπείς και κήρυκες της θετικής σκέψης, λες κι έτσι ξορκίζεται  η αθλιότητα της ζωής και η οπισθοδρόμηση της Ηλείας,  αγράμματοι, διότι ο καλλωπισμός της φιγούρας τους δεν τους άφηνε χρόνο να ασχοληθούν με τη γνώση, ιδιοτελείς, αλλά με σύμμαχο εκείνον τον Κοέλιο (όλο το σύμπαν συνωμοτεί εάν θέλεις να πετύχεις τον σκοπό σου), ανερμάτιστοι, διότι αδιαφορούν για τη σύμπηξη χαρακτήρα και συνείδησης και σχεδίου και ικανότητων…

Πολιτικοί (της Ηλείας και της Περιφέρειας ) που προεξοφλούν γραμμάτια, που εκδίδουν ακάλυπτες επιταγές, που είναι ελεγχόμενοι και χειραγωγούμενοι, που θα πρέπει να εξοφλούν υποχρεώσεις στο διηνεκές ( σε «μέντορες», σε δημοσιογραφικούς προαγωγούς, σε χρηματοδότες, σε  ανεξόφλητες συναλλαγές /υποταγές σε κόμματα ..)

..και από κοντά οι λείχοντες τούτες τις ελίτ (που λέει ό λόγος ..), τις τοπικές νεοεξουσίες ,για να είναι με τον νικητή, να υποδηλώσουν υποταγή και νομιμοφροσύνη…

Δεν θα έπρεπε λοιπόν να εντυπωσιαζόμαστε που η κοινωνία παρακολουθεί, με απάθεια θα ‘λεγε κανείς, με αδράνεια ή και με δουλικότητα την επίθεση που έχει εξαπολύσει το πολιτικό σύστημα εναντίον της.

 ..και οι λοιποί που αντιδρούν, που διαφωνούν, που λένε κάποιο όχι ή καμιά βρισιά…

Σου λένε, λοιπόν, αυτοί οι (αν)εγκέφαλοι:
Τι θα κάνουν (για μας ο λόγος, που δεν  αμυνόμεθα), θα γκρινιάξουν, θα στενοχωρηθούν, θα οργιστούν, θα διαδηλώσουν( ???? !!!) και θα ξεφουσκώσουν…. στο τέλος, πάλι εμάς θα ψηφίσουν…όπως  ..προχτές…έτσι και αύριο…και πάντα..

 Εάν ρίξουμε και μεις λίγη λάσπη σε όποιον αντιδρά, που είναι και ευεπίδεκτος, το κερδίσαμε το παιγνίδι (της εξουσίας).
Φαίνεται να ‘χουν δίκιο εάν έτσι είναι τα πράγματα. 
Είναι, όμως, έτσι;

 Ο Γελασίνος (=ο γελαστός)φιλόσοφος ο Δημόκριτος τόνιζε επίσης ότι «οι κοινές δυσκολίες είναι χειρότερες από του κάθε ενός ξεχωριστά, γιατί δεν μένει καμιά ελπίδα για βοήθεια (απορίη ξυνή της εκάστου χαλεπωτέρη, ου γαρ υπολείπεται ελπίς επικουρίης).

Μάλιστα.
Πεταμένοι λοιπόν στο κενό από μια εξουσία που δεν διστάζει να δείχνει ανά πάσα στιγμή,
 ότι μας έχει στο τσεπάκι της( γιατί θα τους ξαναψηφίσουμε και πάλι και πάλι, αλλά ούτε θα αντιδράσουμε) ,
ότι μας βλέπει σαν ασπόνδυλα όντα, ανίκανα να σηκώσουμε το ίδιο μας το μπόι, πόσω μάλλον το σώμα της κοινωνίας, πόσο μάλιστα… τον ήλιο (λίγο ψηλότερα…).
Αναρωτιέται κανείς μήπως αυτή η δυσαρέσκεια μεταλλάσσεται σε δεύτερη φύση, μήπως η δυσανεξία μάς κουράζει κι έτσι αρνιόμαστε να ανοιχτούμε στο καινούργιο ή να το εμπιστευτούμε και, κατά συνέπεια, επιλέγουμε τα γνωστά, αυτά που ξέρουμε, κάτι σαν το Σύνδρομο της Στοκχόλμης.

Εκτός πια αν
 τόσο πολύ πιστεύουμε στην ιδεολογία του «δεν βαριέσαι αδελφέ..», του «όλοι ίδιοι είναι»,  τοι « κοίτα την δουλειά σου», του « «βγαίνει τίποτα»
ή ακόμη ότι εμείς θα τη σκαπουλάρουμε εάν έχουμε έναν-δυο γνωστούς στον μηχανισμό της εξουσίας.

Δύσκολη εποχή για πολιτικούς αναλυτές, για ανθρωπολόγους, μελλοντολόγους και λοιπούς παραδοξολόγους παροικούντες το πνεύμα (και την τροχιά τη λυσιτελή της ύλης).

Αυτά, όμως, με τη γερή συμπαράσταση ξεφτιλισμένων δημοσιογραφικών μηχανισμών, πιάνουν τόπο και επηρεάζουν τον μετριοπαθή πολίτη, ή τον κάπως απολιτικό.
Ξανά μανά στα ίδια, λοιπόν, και όλο ανηφόρα η ζωή για την τάλαινα κοινωνία.

Μάλιστα.
Αφού οι συμφορές κοινές, ποιος θα βοηθήσει;
 Αυτοί, μήπως, που σπέρνουν τις συμφορές;
Αυτοί, μήπως, που ευθύνονται για την καθυστέρηση και υπανάπτυξη της Ηλείας, του Πύργου, της Ολυμπίας, της Αμαλιάδας… 

Μα, οι πολιτικοί (Κόμματα,, Βουλευτές, Περιφερειάρχες, Δήμαρχοι…. Κοκ) , θα απαντήσουν οι εχέφρονες.

Ναι…..
Έχουν, όμως, όλοι αυτοί σχέση με την κοινωνία ;

Αφού , όμως, οι ίδιοι ήταν και είναι στα πράγματα( επί πολλά χρόνια) και ευθύνονται για το κατάντημα της Ηλείας γιατί προοιωνίζεται λαμπρό μέλλον για τον τόπο ; ( πάντα στην αρχή κάθε θητείας ή στην προεκλογική περίοδο  τα ίδια δεν έλεγαν ? Ε !? )

Αυτοί δεν αλλάζουν,
μήπως εμείς να αλλάξουμε ?


Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2019

Άθλιοι… Απάνθρωπα τέρατα.. Υποκριτές ...


Άθλιοι… Απάνθρωπα τέρατα.. Υποκριτές ...

 Άθλιοι

….η αποκατάσταση της τάξης στα Εξάρχεια, …

….πάνοπλοι αστυνομικοί κατά των γυναικών και βρεφών …

… θρίαμβο της «ασφάλειας» απέναντι σε 143 κατατρεγμένους ανθρώπους…. 

....τα παιδιά που μαζεύτηκαν από την αστυνομική επιχείρηση στις 6 το πρωί δεν είναι επικοινωνιακό τρικ, είναι παιδιά…

.... με κούκλες και κλάματα... 

Έτσι είναι... 

Γιατί αν δεν πετάξεις στο δρόμο πρόσφυγες και μετανάστες, μανάδες με μικρά παιδιά, πώς θα εμπεδωθεί το αίσθημα της ασφάλειας;(K.A)


Απάνθρωπα τέρατα


Ανατριχιαστική  δήλωση του εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Συνομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ), Σταύρου Μπαλάσκα: «Εκκίνησε μια αθόρυβη νέας τεχνολογίας ηλεκτρική σκούπα η οποία είναι η αστυνομία, η οποία σιγά σιγά θα ρουφήξει όλα τα σκουπίδια από τα Εξάρχεια» και πρόσθεσε ότι οι πρόσφυγες αποτελούν μία «σκόνη ενοχλητικού χαρακτήρα». 

..και εμείς ?   ….«Αν σήμερα τα "σκουπίδια" ήταν οι πρόσφυγες, τα μωρά και τα προσφυγόπουλα με τις κούκλες, μη γελιέστε: Είμαστε όλοι δυνάμει σκουπίδια στα μάτια τους. Τουλάχιστον όσοι δεν συμβιβάζονται με την τάξη του νεκροταφείου.» Γ.Μ


Υποκριτές ..

ή όταν ο  Πρωθυπουργός πουλάει  η ευαισθησία για τους πρόσφυγες.
Στη φωτογραφική έκθεση του Γ.Μπεχράκη ο Μητσοτάκης «Ο Γιάννης Μπεχράκης άφησε παρακαταθήκη στην ανθρωπότητα συγκλονιστικές στιγμές που φέρνουν στο επίκεντρο την ανθρώπινη εμπειρία και το συναίσθημα …»

Σημειώσεις  :

1η :Κάποιοι  εξαπατητές  διαμαρτύρονται διότι ως κοντομνήμονες  ξέχασαν ανάλογες  εκκενώσεις καταλήψεων την περασμένη τετραετία…. 

2η : «Μην ξεχνάμε, ότι αυτά τα οποία συμβαίνουν σήμερα στο κέντρο της πόλης, που κατά την αρχαιότητα φημίζονταν για την φιλοξενία της ( την αγάπη της για τους ξένους ), τους οποίους και προστάτευε ο Ξένιος Δίας και η Αθηνά η Ξενία, εκτρεφουν τον φασισμό .
Ας αντισταθούμε με κάθε τρόπο.» (Γ.Ρ)

Σάββατο, 17 Αυγούστου 2019

Τα μούσια και το μούσι της Νέας Δημοκρατίας


Τα μούσια και το μούσι της Νέας Δημοκρατίας


Μούσι είναι το υπογένειο, το κοντό και περιποιημένο γένι που καλύπτει το πηγούνι και κακατ’ επέκταση τα γένια σε ολόκληρο το πρόσωπο, η γενειάδα
«Μούσι» και «τρίχες» επίσης είναι και το ψέμα, οτιδήποτε ψεύτικο

«καλοντυμένοι, σενιαρισμένοι αλλά και μούσι (με ουρά )λίγο ατημέλητο, λίγο γκριζόμαυρο, λίγο ‘’δεν πρόλαβα να ξυριστώ γιατί τρέχω στις φωτιές’’… μούσι, το οποίο φαίνεται ότι ορισμένοι θεωρούν επικοινωνιακά εκμεταλλεύσιμο.»
..η εμφάνιση του Μητσοτακέικου στις Πυρκαγιές ...

«Όταν η καταστροφή του τόπου μας κι ο πόνος του λαού μας γίνονται αντικείμενα εμπαιγμού από χορτάτα μηδενικά που αυτό που είναι το οφείλουν στην κληρονομιά της δυναστείας.

Που την έχει πληρώσει και την πληρώνει πολύ ακριβά αυτός ο τόπος κι αυτός ο λαός.»Γ.Α.
..και απόκοντα και ο χρυσός Πατούλης

«Για να δούμε σε ποιον πουλάμε μούσια»;
..και ποιοι τα αγοράζουνε…

…και οι αλήθειες της ΝΔ …:
• Μείωση των εισακτέων στα δημόσια πανεπιστήμια, προκειμένου να στρέψει τους νέους στα ιδιωτικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τη λειτουργία των οποίων είναι διακαής πόθος της να θεσπίσει και Συνταγματικά.
• Επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων με διαδικασίες express, ξεκινώντας από τον όμιλο της ΔΕΗ,αφού πρώτα τη συκοφάντησε στο μέγιστο δυνατό βαθμό, με στόχο την ολοκληρωτική πλέον παράδοση της δημόσιας περιουσίας, του περιβάλλοντος και της ενέργειας, μη εξαιρουμένης της δημόσιας υγείας και παιδείας, στα μεγάλα ιδιωτικά κερδοσκοπικά συμφέροντα.
• Προώθηση διαδικασιών fast truck έγκρισης επενδύσεων των πολυεθνικών επιχειρήσεων, χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους, ακόμα και εάν είναι καταστροφικές για το περιβάλλον.
• Συνέχιση και επέκταση της υποβάθμισης εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων ξεκινώντας από την κατάργηση της αυτοτέλειας του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας. Επίσης, από την υπονόμευση του απεργιακού δικαιώματος και την παρεμπόδιση της δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος των εργαζομένων είτε με την κατάργηση της εσωτερικής δημοκρατικής λειτουργίας του με την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τη λήψη αποφάσεων για απεργία είτε με το ηλεκτρονικό φακέλωμα των συνδικαλιστών στον ιδιωτικό τομέα.
• Ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης και πλήρη εφαρμογή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος των ατομικών κουμπαράδων (κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα τύπου Πινοσέτ), ξεκινώντας από την επικουρική ασφάλιση.
• Συνέχιση και κλιμάκωση των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας και περιουσίας των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών, ακόμα και αξίας κάτω των 30.000 όχι μόνο πλέον από τις τράπεζες αλλά και από το δημόσιο, και από τη ΔΕΗ.
• Ένταση και κλιμάκωση των αποκοπών ηλεκτρικού ρεύματος στα υπερχρεωμένα φτωχά λαϊκά νοικοκυριά που αδυνατούν οικονομικά να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους ή και να θέλουν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους οι όροι και προϋποθέσεις που τους τίθενται είναι αβίωτοι και ανεκπλήρωτοι.
• Μείωση της φορολογίας των κερδών και μερισμάτων, διατήρηση και ενίσχυση των κίνητρων και φοροαπαλλαγών για το μεγάλο κεφάλαιο.
• Αναστολή απόδοσης ΑΜΚΑ στους αλλοδαπούς τρίτων χωρών. Η απόδοση ΑΜΚΑ παρά τις υπουργικές αποφάσεις παρέμενε μια δύσκολη υπόθεση για τους αλλοδαπούς. Η νέα κυβέρνηση ήρθε να αναστείλει αυτήν τη δυνατότητα. Νέα παραβίαση διεθνούς δικαίου, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελληνικής νομοθεσίας. Ένας ξενοφοβικός, εντυπωσιοθηρικός μισανθρωπισμός, που πέραν όλων των άλλων θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία: άνθρωποι με φυματίωση, HIV, ηπατίτιδα και με άλλες ασθένειες θα μείνουν χωρίς πρόσβαση στο σύστημα δημόσιας υγείας.
• Κατάργηση του ασύλου στο πλαίσιο της στρατηγικής «νόμος και τάξη». Βεβαίως, άσυλο δεν υπήρχε για αρκετά χρόνια, ωστόσο η εγκληματικότητα δεν είχε μειωθεί ούτε κατ’ ελάχιστο- το αντίθετο. Διακίνηση ναρκωτικών γίνεται ακριβώς έξω από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για παράδειγμα, ωστόσο η αστυνομία και πάλι δεν παρεμβαίνει. Η αστυνομία μπορεί και χωρίς άδεια των πρυτανικών αρχών να παρέμβει και με το άσυλο εν ισχύ για σοβαρά αδικήματα παρόλα αυτά αρνείται.
Όπως ακριβώς δήθεν δεν «καθαρίζει»- με ό,τι κι αν αυτό σημαίνει- λόγω πολιτικών εντολών τα Εξάρχεια, ωστόσο δεν απαντά γιατί δεν έχει «καθαρίσει» άλλες περιοχές του λεκανοπεδίου με πολύ μεγαλύτερη εγκληματικότητα ή γιατί δεν μπορούσε να σώσει τους ανθρώπους στο Μάτι, όπου μάλλον δεν δρουν αντιεξουσιαστές και πράκτορες της ίδιας της αστυνομίας.

• Δηλώσεις υποταγής από Βορίδη στα επίσης ακροδεξιά, σιωνιστικά λόμπι, προκειμένου ψοφοδεώς να κερδίσει τον καλό λόγο τους, δοθέντων των παλαιότερων αντισημιτικών τοποθετήσεών του. Και η προηγούμενη κυβέρνηση εκθείαζε το Νετανιάχου αλλά εδώ έχουμε μια πραγματικά θλιβερή στάση υπουργού, "αντάξια" του ακροδεξιού, θρασύδειλου ήθους που κυκλοφορεί αυτήν την εποχή, τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς.

• Στις κρίσιμες για την παρασιτική ολιγαρχία κυβερνητικές θέσεις -για αυτήν την ολιγαρχία για την οποία η κυβέρνηση Τσίπρα πραγματοποίησε όσες χάρες μπορούσε- όλως τυχαίως βρίσκονται εκλεκτοί της και –πρώην- υπάλληλοί της. Μαζί με τις δηλώσεις για νέα ανακεφαλαιοποίηση των ιδιωτικών τραπεζών που διακινούν στελέχη του, ο Μητσοτάκης προσπαθεί να μας πείσει ότι η έφοδος του παρασιτισμού εντείνεται.

• Ο Χατζηδάκης που έφτιαξε το επιζήμιο για το ελληνικό δημόσιο, ιδιωτικό μονοπώλιο στις αερομεταφορές ετοιμάζεται να ξεπουλήσει τη ΔΕΗ αφού του έστρωσε το δρόμο ο Σταθάκης, ενώ και η οικογένεια Λάτση πήρε το υπουργείο που ήθελε. Μαρινάκης, Μελισσανίδης, Βαρδινογιάννης κλπ., ετοιμάζονται να λάβουν τα δικά τους μερίδια επίσης. Η κυβέρνηση μας προϊδεάζει από τις πρώτες κινήσεις της ότι θα είναι άλλος ένας τροχονόμος της λεηλασίας του δημοσίου πλούτου.

• Διάφορα γραφικά, δεξιά στοιχεία- βλ. δηλώσεις περί των ψυχικά νοσούντων αντιστασιακών κατά της χούντας- δίνουν τον τόνο μιας αμετανόητης, εκδικητικής, ανιστόρητης και ακροδεξιών καταβολών, «γαλάζιας γενιάς». Αν νομίζουν στην κυβέρνηση πως θα συγκινήσουν έτσι τη νεολαία, καλύτερα να το ξανασκεφτούν.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει να θυμάται ότι ήλθε ως επικεφαλής ενός ρεύματος που ζητούσε να φύγει ο Τσίπρας. Όχι έχοντας μαζί της, ένα θετικό ρεύμα. Ακόμα βρίσκεται στο μήνα του μέλιτος. Αν από τώρα μας θυμίζει αρκετά από αυτά για τα οποία ο ελληνικός λαός βλέπει καχύποπτα έως εχθρικά τη δεξιά, τότε ίσως σύντομα θα κατορθώσει να «αναστήσει» τον ΣΥΡΙΖΑ, ανταποδίδοντας τη χάρη του τελευταίου προς τη ΝΔ. Θ.Τ

Τετάρτη, 14 Αυγούστου 2019

«Δάκρυσε ο Γαβρίλης Λιατσής…» και γέλασε κάθε πικραμένος…


«Δάκρυσε ο Γαβρίλης Λιατσής…» και γέλασε κάθε πικραμένος…


Όταν η γελοιότητα συναντά τον χειρότερο Δήμαρχο ever, τον βραβεύει «για την πολύτιμη προσφορά του» με εικόνα που είχε δωρίσει αποθανών, μεταβάλλεται σε ντροπή, αίσχος  και κοροϊδία για τους Πυργιώτες

Βραβεύτηκε «για την πολύτιμη προσφορά του Δήμου Πύργου στον Ιερό Ναό!» 
από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Αγίου Σπυρίδωνος Πύργου του απονεμήθηκε τιμητική πλακέτα ο Δήμαρχος Πύργου Γαβρίλης  Λιατσής και «του προσφέρθηκε από τον π. Νικόλαο Κατσηδήμα εικόνα του Αγίου, που είχε δωρίσει πριν από χρόνια ο εκλιπών αντιδήμαρχος Πύργου Φώτης Δημόπουλος, μια κίνηση που έκανε τον απερχόμενο δήμαρχο να δακρύσει
όπως ενημερώνει η αδελφή ψυχή  του πλέον αποτυχημένου Δημάρχου Εφημερίδα «Πατρίς»,

Βραβεύτηκε και δάκρυσε
ο καταστροφέας  της πόλης και του Δήμου, αυτός που τίποτα δεν πρόσφερε (..πήρε όμως…), που ο Δήμος είναι ένας απέραντος σκουπιδότοπος, με απουσία οιασδήποτε πολιτιστικής εκδήλωσης, γλεντιού και χαράς, με διαλυμένους δρόμους, βρώμικες παραλίες,  με κατασκευές πλατειών για ιδία χρήση(…), με καταστραμμένες αθλητικές υποδομές, χωρίς πάρκα, πράσινο, χωρίς …χωρίς …

Τον βράβευσαν και συγκινήθηκαν οι επιδιώκοντες προβολή και δημοσιεύματα, οι μικροί και μίζεροι κολαούζοι.


Το πρόβαλε πρωτοσέλιδα  η  Εφημερίδα «Πατρίς», γιατί τόσα καλά (τους) έχει κάνει Δήμαρχος, τόσο στενή συνεργασία είχαν, 
πρόβαλε το  δάκρυ του Δημάρχου… ( του τόσου ευαίσθητου…..)

Του πρόσφεραν ( και δάκρυσε   …) την εικόνα που είχε δωρίσει ο αποθανών  αντιδήμαρχος και τη πρόσφεραν ασεβώς ,  διότι δεν μπορεί να δωρίζεται μια εικόνα που είχε προσφέρει κάποιος στην εκκλησία, ως  το τάμα του, ως  προσφορά του προς τον άγιο.
..γιατί όπως γράφει ο  «Giorgos Alertas»  σε σχόλιο του στο facebook  
:  «Αποτελεί πολύ μεγάλη ασέβεια να δωρίζεται μια εικόνα που είχε προσφέρει κάποιος στην εκκλησία. Η εικόνα μπορεί να ήταν το τάμα του, η προσφορά του προς τον άγιο. Καμία σχέση με το γεγονός ότι δόθηκε στο συγκεκριμένο δήμαρχο. Αλλά με το γεγονός ότι δεν έχει κανένα δικαίωμα ο παπάς να ξαναδωρίζει κάτι. Μνημόσυνο με ξένα κόλυβα....

…και τίθεται ένα μεγάλο θέμα, αυτό της διαχείρισης των δωρεών προς τις εκκλησίες   γιατί όπως σωστά  γράφει ο  «Xaris Kanellakopoulos  »  σε σχόλιο του στο facebook :
«Κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω είναι ποιος διαχειρίζεται τα δώρα των πιστών. Πόσο ανενδοίαστα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ιδιοτελείς σκοπούς. Χωρίς δισταγμό. Μια εικόνα που κάποιος δωρίζει στον ναό πως μπορεί να δωρηθεί ;Με την συναισθηματική φόρτιση ενός νεκρού συμπολίτη μας. Και με ποια αξιολόγηση; Λυπάμαι. Αλλά δεν δακρύζω. Θα περιμένω την εικόνα.....

Το δημοσίευμα της  Εφημερίδας «Πατρίς»:
Στο facebook : « https://www.facebook.com/patrisnews/posts/3413505278674593?comment_id=3414139998611121»
Στο Patrisnews :  «http://www.patrisnews.com/pyrgos-dakryse-o-gavrilis-liatsis-vraveftike-gia-tin-prosfora-tou-ston-in-ag-spyridona/?fbclid=IwAR1I6M6Dho9OXpytDXc1r5F1OvwFWe1jut_4MNpZod23_HwoTq2SI0cS6YQ»



…και μια απάντηση
π. Νικόλαε  Κατσηδήμα προς οριστικοποίηση των εξηγήσεών μου καιουχί παρεξηγήσεων… λέγω τούτα !
  
Δικαιολογίες …ή « προφασίζεσθαι προφάσεις εν αμαρτίαις» (Δαυίδ, Ψαλμός ΡΜ΄. 140)
1. …  «Τὸ δώρο δὲν δωρίζεται καὶ ἂν δωριστεῖ γνωρίζεται.» σε κάθε περίπτωση είναι ασέβεια στον δωρητή, πολλώ μάλλον όταν ούτος έχει εκλείψει ..
2…Δεν διαψεύσθηκε . ..αλλά δικαιολογήθηκε μετά την κατακραυγή…
3.   … στο  video ομιλείτε …περί προσωπικού δώρου ..δηλαδή προέρχεται από το πρόσωπο του εκλιπόντα … δηλαδή ήταν δημόσιο δώρο… άλλωστε ο ιερείς δεν είναι δωρολήπτες…. ή είναι ?
4. Η ενορία σας προφανώς είναι μια ευτυχισμένη νησίδα στην πόλη του Πύργου …χωρίς σκουπίδια .. με δρόμους… με πολιτισμό…με αθλητικά κέντρα… με .. με…
..και βραβεύσατε τον «ρέκτη» Δήμαρχο
π.
«Ουαί … οι δικαιούντες τον ασεβή ένεκεν δώρων και το δίκαιον του δικαίου άροντες.» (Ησ-5,23)
 ..και ολοκληρώνοντας
π.  … «Μη εκκλίνης την καρδίαν μου εις λόγους πονηρίας» (Δαυίδ, Ψαλμός ΡΜ΄. 140)

ΥΓ: Είδα το video,  δάκρυ δεν είδα … ένα, ψέμα άκουσα, μια προσβολή  κατάλαβα και μια καπήλευση μνήμης νεκρού αντιλήφθηκα…

Επί αυτής της απάντησης αποκρίνομαι… :


« «
Νικολαος Κατσηδημας ΑΓΑΠΗΤΕ ΜΟΥ ΜΑΡΙΝΗ ΓΙΑ ΑΡΣΗ ΚΑΘΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΩΣ Η ΕΙΚΟΝΑ ΑΥΤΗ ΟΠΩΣ ΕΙΠΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΚΑΛΑ ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΤΟ ΤΟΝΙΣΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΤΩΝ ΠΑΡΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΩΝ ΗΤΑΝ ΔΩΡΟ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟ ΦΩΤΙΟ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΣΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΤΟΥ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΑ ΠΟΣΟ ΚΑΝΕΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΣΟΥ ΤΗΝ ΧΑΡΙΖΩ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΦΙΛΟΣ ΚΑΛΟΣ ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΜΑΣ ΑΡΑ ΕΧΩ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ ΟΤΙ ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΤΡΟΠΙΑΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΕΠΙΠΛΕΟΝ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΜΕΘΑ ΑΓΝΩΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟ ΜΑΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΛΑΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΤΡΟΒΟΛΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΘΥΜΩΝΤΑΙ ΟΤΑΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΑΝΑΓΚΗ... ΤΩΡΑ ΤΙ ΕΚΑΝΕ Ο ΓΑΒΡΙΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΑΡΜΟΔΙΟΣ ΕΓΩ ΟΜΩΣ ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΑΠΟ ΤΟ 1987 ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΕΚΑΝΕ ΑΡΚΕΤΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΠΡΟΚΑΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΑΛΛΩΣΤΕ ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΠΥΡΓΙΩΤΕΣ ΘΑ ΤΟΝ ΚΡΙΝΕΙ ΒΕΒΑΙΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΠΕΡΙΞ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΕ ΕΓΙΝΕ ΚΟΣΜΗΜΑ ΚΑΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΚΑΛΗ ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΤΩ ΟΣΟ ΜΠΟΡΩ ΟΠΩΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΑ 30 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΟΡΙΑ ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΗ ΜΕ ΝΑΟΥΣ ΕΡΕΙΠΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΜΑΣ ΕΝΩ ΕΠΙΣΗΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΞΕΡΕΙΣ Η ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΠΗΡΕ ΣΑΡΚΑ ΚΑΙ ΟΣΤΑ ΤΟ 1994 ΜΕΤΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ... ΕΠΙΣΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΤΟ ΑΓΙΟ ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΠΡΩΤΥΠΟ ΔΡΑΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΚΑΤΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΠΟΥ ΤΕΛΙΚΑ ΟΙ ΠΥΡΓΙΩΤΕΣ ΤΟΝ ΕΞΕΛΕΞΑΝ ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΡΘΕ ΟΥΡΑΝΟΚΑΤΕΒΑΤΟΣ ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΒΡΩΜΗΣΕ... ΜΗΠΩΣ ΠΤΑΙΝΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ... ΛΥΠΑΜΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΥΡΓΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΟΜΙΣΩ ΟΦΕΛΗ... ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΙΚΑ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ ΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΒΛΕΠΑ ΟΤΙ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΣ ΔΕΝ
ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΣΤΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΡΓΑ Η ΚΟΛΥΣΙΕΡΓΟΥΝ ΜΗΔΡΟΥΣ ΕΞΑΠΕΛΥΣΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΠΥΛΗ ΚΑΙ ΕΔΩ ΣΤΟ ΠΡΟΦΙΛ ΜΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΚΕΝΤΡΕΧΕΙΣ ΕΙΠΑΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΤΟΝ ΕΒΡΙΖΕ ΜΕΧΡΙ ΠΡΟΧΘΕΣ ΤΩΡΑ ΤΟΝ ΤΙΜΑ ΟΜΩΣ ΕΙΧΑ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΕΝΩ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΕΝΩΠΙΟΝ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΔΙΟΤΙ ΕΤΣΙ ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ ΑΠΟ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΚΑΝΩ ΜΕΧΡΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΨΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΛΠΙΚΟ ΚΟΣΜΟ...
» »