Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Θα μπορούσε η μέσα άνοιξη να ανοίξει δρόμο, κόντρα στο γκρίζο (και στη Ηλεία) ?

Θα μπορούσε η μέσα άνοιξη να ανοίξει δρόμο, κόντρα στο γκρίζο (και στη Ηλεία) ?
 


Και ενώ τα μπουμπούκια, λευκά και ροζ, ξεφυτρώνουν από παντού, γεμίζοντας ουρανούς και πεζοδρόμια, το γκρίζο επιμένει: γκρίζες ζώνες, γκρίζες ζωές, αβέβαιες πορείες σε κλειστούς γκρίζους δρόμους.

Τι συμβαίνει, τι μας συμβαίνει;

Ο πρώτος όρος για να μην μπορείς να αντιδράσεις, να θεραπεύσεις είναι να αδυνατείς να διαγνώσεις.
Ποια είναι η νόσος και πώς γιατρεύεται;
Σε αυτήν την κατάσταση την αβέβαιη, την εκρηκτική, τι μπορούμε να κάνουμε περισσότερο από αυτό που κάνουμε ήδη;
Πώς μπορούμε να παρηγορήσουμε και να παρηγορηθούμε γι' αυτό που ήμασταν και γι' αυτό που γίναμε τώρα;

Χωρίς πυξίδα και πλοηγό.
Έρμαιο των πολιτικών, μόνο που είναι άνθρωποι αυτοί που αποφασίζουν τις πολιτικές.
Έρμαιο, δηλαδή, των ανθρώπων που αποφασίζουν για μας: Απόφαση ζωής ή θανάτου.

Τόσοι θα ζήσετε, τόσοι θα πεθάνετε.
Θα πεθάνετε, μας λένε, για να ζήσουν κάποιοι άλλοι.
Ποιοι;
Τα παιδιά μας, οι νεότεροι;

Όμως οι άνεργοι, δηλαδή οι νέοι κυρίως άνθρωποι, αν πεθάνουν οι πιο μεγάλοι, δεν θα μπορούν να πάρουν τη δουλειά τους ούτε και θα έχουν δικαίωμα στη σύνταξή τους.
Πώς θα ζήσουν λοιπόν;
Με τα 200 και τα 300 ευρώ;
Όσοι και όταν τα έχουν;
Τι είναι, λοιπόν, αυτό που συμβαίνει;
Ολοκαύτωμα;
Γενοκτονία;
Εθνοκάθαρση;
Όροι που δεν ξέρω ποιος ταιριάζει περισσότερο στην αγωνία αυτού του τόπου.

Ή μήπως δεν είναι μόνον έτσι;
Καμιά φορά είναι ο μικρόκοσμος, ο κόσμος δίπλα μας που μας στέλνει αναπάντεχα, πεισμωμένα, αυθάδη μηνύματα ζωής.

Υπάρχουν που λένε όχι στην μιζέρια και στην απραξία, που ζουν, δημιουργούν, προσπαθούν !
Εστίες πολιτισμού, δημιουργίας, δράσης, ζωής !

Μουσικά συγκροτήματα, χορωδίες (σε όλο τον νομό Ηλείας).
Θεατρικές ομάδες και χορευτικοί όμιλοι (σε Πύργο, Αμαλιάδα, Γαστούνη κ.α.)

Ομάδες μόρφωσης και διάδοσης του βιβλίου (όπως αυτή της Αμαλιάδας- Σχολειό και Παράδειγμα).

Εξαιρετικές εκδηλώσεις, απανταχού στην Ηλεία, όπως αυτές στο «Κτήμα Μερκούρη», οι αλλεπάλληλες δράσεις στην Αμαλιάδα, στα Λεχαινά (..Σταθμός ), στην Φιγαλεία  για τον μουσικοδιδάσκαλο  Σίμωνα Καρά, οι δράσεις του «Κτήμα Μπριντζίκη», καρναβάλια, πανηγύρια, ανταμώματα στην Δίβρη, στην Ανδρίτσαινα και αλλού, που διασκεδάζουν, (εκ)παιδεύουν, γαληνεύουν ψυχές και αισθήσεις.   
Ομάδες και υπερασπιστές του περιβάλλοντος που το φυλάσσουν, το προβάλουν, το περιπατούν ή το αναρριχώνται, το υπερασπίζονται στην Στροφυλιά-Κοτύχι , στον Ερύμανθο, στα Λάμπεια όρη, στη Κάπελη, στον Καϊάφα, τον Αλφειό, προστατεύοντας και τους συμβιωτές μας στην φύση πτηνά, ζώα, το σύνολο της πανίδας.

Προσωπικότητες που δημιουργούν, ερευνούν, συλλέγουν, γράφουν δοκίμια, βιβλία, εκλεκτά άρθρα,  που κάθονται σε μοναξιές για να μας προφέρουν ανοιχτωσιές γνώσης και ευαισθησίας.

Κοινωνικά φροντιστήρια, ιατρεία, κουζίνες, ομάδες («Πύργος Όλοι Μαζί», «Πολιτιστικός Σύλλογος Κατάκολου» κ.α.) που μόνο προσφέρουν, χωρίς να εισπράττουν … Συγκεντρωτές καπακιών για τους ΑΜΕΑ.

Αλληλέγγυοι  στους πρόσφυγες, άνθρωποι που επιμένουν να θυμούνται είτε που ανακαλύπτουν μέσα στη δράση τι σημαίνει άνθρωπος: Το πλάσμα που μένει ανοιχτό στον πόνο του άλλου, του πιο κατατρεγμένου από τον ίδιο.
Είναι και  οι παρέες, οι φιλίες, ο βοήθειες που δίνουν φίλοι και συγγενείς ( πως θα ζούσαμε χωρίς αυτές ?), οι συναντήσεις,  ένα κρασάκι με φίλους, ανάσες ανθρωπιάς και αλληλοβοήθειας.

Παρέες του γέλιου, της αγάπης, της ζωής, των ανθρώπων ..
Που βλέπουν  τον κόσμο θετικά.
Συγχαρητήρια και μπράβο τους !

Είναι και αυτοί που αγωνίζονται στους δρόμους των ιδεών και της κοινωνίας, που θέτουν το εγώ τους στην υπηρεσία του εμείς αλλά αυτό είναι αντικείμενο άλλου σημειώματος.

Σε αυτά τα χρώματα και τις ευωδιές υπάρχουν και άλλοι που εκμεταλλεύονται τον πόνο και την δυστυχία.

Σαν αυτούς, στους Δήμους (Πύργου, Ήλιδας, Αρχ. Ολυμπίας) δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι και λοιποί άθλιοι, που φωτογραφίζονται, με φόντο τις ελεημοσύνες που μοιράζουν(τρόφιμα κλπ), τους ανήμπορους και φτωχούς συμπολίτες μας, για να προβληθούν δια των μέσω ενημέρωση, που ξαναφωτογραφίζονται για το «Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης» και τις ουρές των δικαιούχων.

Σαν και τους «αριστερούς» βουλευτές που ανακοινώνουν ρυθμίσεις  ή παρατάσεις για τα χρέη των πολιτών σε ΔΕΗ, Εφορία, Ασφαλιστικά Ταμεία κλπ  (λες και αν τα ρυθμίσουν θα μπορέσουν να τα πληρώσουν οι άνεργοι κι οι επιδοτούμενοι με 200 €), «θέσεις εργασίας» για τετράμηνα, εξάμηνα με 400 ή 500 €  ανασφάλιστοι, και άλλες τέτοιες αθλιότητες, για  εμφανίσουν ότι κάνουν φιλολαϊκή πολιτική, ενώ φορολογούν και μειώνουν τα πάντα και όλα.
  
 Απίθανοι «άνθρωποι» που η πολιτική τους έχει μετατρέψει σε βρυκόλακες της, μαυρόψυχοι, ψυχροί υπολογιστές, που ζουν μόνο για να κάθονται στην καρέκλα της εξουσίας, για να μας σώσουν όπως έκαναν στο παρελθόν .. ,που θέλουν να  θέσουν το εμείς(μας),στην υπηρεσία του εγώ τους. Άθλιοι !

Αλλά ας αφήσουμε αυτά τα γκρίζα «πράγματα» και ας επανέλθουμε στα χρώματα που ζουν, δημιουργούν, προσπαθούν, στους πυρήνες ανθρώπινης αντίστασης στον ακήρυχτο πόλεμο που έχει εισβάλει στην  ζωή, στην αυλή μας.

Ας δούμε αυτούς που σκάβουν για να ανοίξουν  μια τρύπα, ένα λαγούμι, μια δίοδο πέρα από το γκρίζο, που άλλοτε είναι τοίχος και συρματόπλεγμα και άλλοτε πονηριά στη θέση της ευφυΐας, κούφια ρητορική στη θέση της αγάπης, φτώχεια της καρδιάς που παριστάνει τη ρεαλιστική λογική.

Ενώ το γκρίζο επιμένει, μικρά μπουμπούκια, λευκά και ροζ, ξεφυτρώνουν από παντού, εκρήγνυνται σε ομοβροντίες της άνοιξης, δείχνουν πώς θα μπορούσε να είναι ο μέσα και ο έξω ουρανός.

Να μπορούσαν άραγε να γίνουν γλώσσα, κόσμος, ορίζοντας.
Θα μπορούσε η μέσα άνοιξη να ανοίξει δρόμο;

1 σχόλιο:

  1. ΘΑ ΗΤΑΝ ΩΡΑΙΟ ,, ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΑΡΑΓΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΛΩΣΣΑ , ΚΟΣΜΟΣ, ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ,,, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ Η ΜΕΣΑ ΑΝΟΙΞΗ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΔΡΟΜΟ ;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή